พระสูตรนี้เป็นบทสนทนาธรรมระหว่างพระอุปจาลาเถรีกับมาร ซึ่งพยายามเข้ามายั่วยุด้วยกามคุณเพื่อขัดขวางการปฏิบัติธรรมของพระเถรี โดยเนื้อหาแสดงถึงปัญญาและการรู้เท่าทันกิเลสของพระเถรีผู้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์แล้ว

มารได้เข้ามาถามพระเถรีด้วยการชักชวนว่า การเกิดใหม่เป็นเรื่องดี เพราะจะได้เสพสุขในกามคุณและเพลิดเพลินกับความสุขทางโลก แต่พระอุปจาลาเถรีได้ตอบโต้ด้วยการชี้ให้เห็นโทษของการเวียนว่ายตายเกิดว่า ความเกิดนำมาซึ่งความตาย และนำมาซึ่งความทุกข์สารพัดประการ ทั้งทางร่างกายและจิตใจ พระเถรีจึงปฏิเสธความสุขในกามซึ่งเป็นเพียงเหยื่อล่อของวัฏสงสาร

ใจความสำคัญที่พระอุปจาลาเถรีได้แสดงแก่พระพุทธเจ้าและถ่ายทอดผ่านคำสอน ได้แก่:

  • อริยสัจ 4: การตรัสรู้ของพระพุทธเจ้าที่ช่วยให้หลุดพ้นจากวงจรแห่งการเกิด ได้แก่ ความทุกข์, เหตุแห่งทุกข์, การดับทุกข์ และหนทางสู่การดับทุกข์ (มรรคมีองค์ 8)
  • การบรรลุธรรม: พระเถรีได้ปฏิบัติจนบรรลุวิชชา 3 ทำลายความมืดบอดแห่งอวิชชาลงได้อย่างสิ้นเชิง
  • ชัยชนะเหนือมาร: พระเถรีประกาศอย่างมั่นใจว่าความกำหนัดยินดีถูกถอนรากถอนโคนแล้ว มารผู้เป็นเจ้าแห่งความตายจึงพ่ายแพ้ต่อผู้ที่มีจิตตตั้งมั่น

โดยสรุป พระสูตรนี้สอนให้เห็นถึงความเพียรของภิกษุณีที่มุ่งมั่นในพระธรรมวินัย แม้ถูกมารทดสอบด้วยกิเลสกามก็ยังคงรักษาจิตใจให้หนักแน่น โดยอาศัยปัญญาที่รู้แจ้งในอริยสัจเป็นอาวุธในการตัดกระแสแห่งวัฏสงสาร นำไปสู่การหลุดพ้นจากความทุกข์ทั้งปวงในที่สุด

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-09-09