อัฏฐสัททชาดก

อัฏฐสัททชาดก เป็นชาดกที่แสดงถึงเรื่องราวของการแก้ปัญหาความหวาดกลัวด้วยปัญญาและเมตตาธรรม โดยมีพระสัมมาสัมพุทธเจ้าเมื่อครั้งเสวยพระชาติเป็นพระดาบสผู้ทรงอภิญญา ได้แสดงธรรมโปรดพระเจ้าพาราณสีผู้ทรงสะดุ้งกลัวต่อเสียงประหลาด ๘ อย่างในยามวิกาล จนเกือบจะทรงกระทำมหายัญด้วยการฆ่าสัตว์ตามคำแนะนำของปุโรหิต

ใจความสำคัญของเรื่องสรุปได้ตามลำดับเสียงทั้ง ๘ อย่าง ดังนี้

• เสียงนกยางและแม่กา: สะท้อนถึงความเดือดร้อนและความต้องการความช่วยเหลือจากความหิวโหยและการถูกเบียดเบียน
• เสียงแมลงภู่ นกดุเหว่า เนื้อ และลิง: แสดงถึงความทุกข์ของการถูกกักขังและความโหยหาอิสรภาพในการกลับคืนสู่ธรรมชาติและถิ่นกำเนิดเดิม
• เสียงกินนร: ระลึกถึงความห่วงใยและความเตือนสติด้วยความรักและเมตตาในยามยากลำบาก
• เสียงพระปัจเจกพุทธเจ้า: เป็นเสียงอุทานแห่งการบรรลุธรรมและการเห็นพระนิพพาน ซึ่งเป็นการหลุดพ้นจากวัฏสงสารและความทุกข์ทั้งปวง

จากคำชี้แจงของพระโพธิสัตว์ทำให้พระเจ้าพาราณสีทรงเข้าใจความจริง ยกเลิกการบูชายัญสัตว์ พระราชทานอภัยทานแก่สรรพสัตว์ทั่วพระนคร พร้อมทั้งเสด็จไปสักการะพระสรีระของพระปัจเจกพุทธเจ้าผู้ปรินิพพานในอุทยาน ชาดกเรื่องนี้จึงสอนให้มนุษย์ดำเนินชีวิตด้วยความไม่ประมาท มีความเมตตาต่อเพื่อนร่วมโลก และมุ่งมั่นปฏิบัติธรรมเพื่อความหลุดพ้นจากกิเลสและความทุกข์ในสังสารวัฏ