มหาอุกกุสชาดก

มหาอุกกุสชาดก เป็นชาดกที่แสดงถึงอานุภาพและความสำคัญของการมีมิตรสหายที่ดี โดยมีเรื่องเล่าเกี่ยวกับครอบครัวเหยี่ยวที่อาศัยอยู่บนเกาะ และเผชิญกับภัยอันตรายจากพรานป่าที่ต้องการจับลูกน้อยกินเป็นอาหาร แม่เหยี่ยวจึงแนะนำให้พ่อเหยี่ยวไปขอความช่วยเหลือจากมิตรสหายผู้ทรงคุณธรรม 4 สหาย ได้แก่ พญานกออก พญาเต่า และพญาราชสีห์

สหายทั้งสามต่างให้ความช่วยเหลือด้วยความเต็มใจและเสียสละ:

• พญานกออก ช่วยบินคาบน้ำมาดับไฟของพรานป่าตลอดครึ่งคืนจนร่างกายเหนื่อยล้าอย่างยิ่ง
• พญาเต่าและบุตร ช่วยทำลายแผนของพรานป่าจนได้รับความลำบากแต่ก็ปกป้องลูกเหยี่ยวไว้ได้
• พญาราชสีห์ เดินทางมาด้วยความองอาจ ทำให้พรานป่าเกิดความกลัวและวิ่งหนีไปจนหมดสิ้น

คำสอนหลักและบทสรุป: เรื่องนี้สอนให้รู้ว่า การคบหาสมาคมกับคนดี มีศีลธรรม และมีความกล้าหาญ ถือเป็นที่พึ่งอันประเสริฐในยามที่เกิดภัยพิบัติ มิตรสหายผู้สัตย์ซื่อและพร้อมช่วยเหลือกันในยามยาก ย่อมนำความสุขความเจริญ และความปลอดภัยมาให้ เหมือนเกราะที่ช่วยป้องกันอันตรายทั้งปวงได้ ในท้ายที่สุด พระพุทธองค์ได้ทรงประชุมชาดก โดยระบุว่าพญานกออกคือพระสารีบุตร พญาเต่าคือพระมหาโมคคัลลานะ ลูกเต่าคือพระราหุล และพญาราชสีห์คือองค์พระสัมมาสัมพุทธเจ้านั่นเอง