สุสัญญกเถราปทาน

พุทธสัญญกเถราปทาน เป็นเรื่องราวของพระเถระผู้มีบุญญาธิการที่ได้กระทำมหากุศลในอดีตชาติ ซึ่งส่งผลให้ท่านบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ในเวลาต่อมา เนื้อหาสรุปได้ว่าในอดีตเมื่อ 92 กัปที่แล้ว ขณะที่พระพุทธเจ้าพระนามว่า สิขีสัมมาสัมพุทธเจ้า เสด็จดับขันธปรินิพพาน พระเถระในขณะนั้นเป็นเพียงคนธรรมดาได้เห็นผ้าบังสุกุลที่ห้อยอยู่บนยอดไม้ จึงเกิดจิตเลื่อมใสระลึกถึงพระพุทธองค์ด้วยความเคารพอย่างสูง ท่านจึงประนมมือไหว้ผ้าบังสุกุลนั้นด้วยความตั้งใจมั่นว่าจะถวายเป็นพุทธบูชา

ผลจากการกระทำกุศลเพียงเล็กน้อยแต่ทำด้วย จิตที่เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า (พุทธสัญญา) ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อันยิ่งใหญ่ ดังนี้:

• ความสุขในสุคติภูมิ: ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลยตลอดระยะเวลา 92 กัป
• สมบัติในมนุษยโลก: ในกัปที่ 4 แต่จากภัทรกัปนี้ ท่านได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงนามว่า ทุมสาระ ผู้มีอำนาจปกครองไปทั่วทั้ง 4 ทวีป
• การบรรลุธรรม: ในชาติปัจจุบัน ท่านได้บวชในพระพุทธศาสนาและบรรลุ ปฏิสัมภิทา 4 รวมถึงวิชชา 3 และวิมุตติ 8 นับเป็นผู้ที่ทำกิจของพระพุทธศาสนาได้สำเร็จบริบูรณ์

สรุปใจความสำคัญของพระสูตรนี้คือ การชี้ให้เห็นถึง อานุภาพแห่งความเลื่อมใสในพระพุทธเจ้า แม้จะเป็นการกระทำเพียงเล็กน้อยแต่หากประกอบด้วยจิตที่บริสุทธิ์และระลึกถึงพระพุทธคุณ ย่อมส่งผลให้ผู้นั้นได้รับความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ตลอดจนเป็นปัจจัยสำคัญที่นำพาให้ถึงซึ่งความหลุดพ้นจากวัฏสงสารในที่สุด