กุสุมาสนิยเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้มีบุญญาธิการ ได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ โดยท่านได้เล่าถึงเหตุการณ์ในสมัยที่พระพุทธเจ้าพระนามว่า วิปัสสี เสด็จอุบัติขึ้นในโลก ท่านเกิดในตระกูลพราหมณ์ในเมืองธัญญวดี เป็นผู้เชี่ยวชาญในไตรเพทและศาสตร์แขนงต่างๆ รวมทั้งเป็นอาจารย์สอนศิษย์ในยุคนั้น

วันหนึ่ง ในขณะที่ท่านเตรียมดอกอุบล ๕ กำไว้เพื่อประกอบพิธีบูชาไฟ ท่านได้พบกับ พระวิปัสสีพุทธเจ้า ผู้เสด็จมาพร้อมด้วยพระภิกษุสงฆ์ แผ่รัศมีสว่างไสวไปทั่วทิศ ด้วยความเลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่ง ท่านจึงนิมนต์พระพุทธองค์และพระสงฆ์ให้ประทับบนอาสนะที่จัดเตรียมไว้ พร้อมกับนำดอกอุบลเหล่านั้นปูลาดและถวายทานด้วยอาหารที่มีอยู่ในบ้านด้วยมือของตนเอง เมื่อพระพุทธองค์เสวยเสร็จสิ้น ท่านได้ถวายดอกไม้ในกำมือซ้ำอีกครั้ง พระพุทธเจ้าทรงอนุโมทนาแล้วเสด็จจากไป

  • ผลบุญที่ได้รับ: นับแต่กัปที่ ๙๑ เป็นต้นมา ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย ผลแห่งการถวายดอกไม้ทำให้ท่านได้รับอานิสงส์อันยิ่งใหญ่
  • เกียรติยศในอดีต: ในกัปที่ผ่านมา ท่านได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงพระนามว่า วรทัสสนะ ผู้สมบูรณ์ด้วยรัตนะ ๗ ประการ มีพระราชอำนาจและพลานุภาพมาก
  • บทสรุปแห่งธรรม: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้บรรลุ ปฏิสัมภิทา ๔ และความวิมุตติหลุดพ้น เป็นเครื่องยืนยันถึงความสำเร็จในการปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้า

เรื่องราวของพระกุสุมาสนิยเถระแสดงให้เห็นถึง อานิสงส์ของการถวายทานด้วยใจที่เลื่อมใส ในพระพุทธเจ้า ซึ่งเป็นเหตุปัจจัยสำคัญที่นำไปสู่สุคติภูมิ และปูทางไปสู่การบรรลุธรรมอันสูงสุดในกาลต่อมา

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-09-07