กทัมพปุปผิยเถราปทาน

กทัมพปุปผิยเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้มีบุญญาธิการอันยิ่งใหญ่จากการบูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกกทัมพะ (ดอกกระดุม) โดยท่านได้กล่าวถึงเหตุการณ์ในอดีตเมื่อครั้งที่ท่านยังเป็นเพียงชายผู้หนึ่ง ณ ใกล้ภูเขาหิมพานต์ มีภูเขาชื่อว่ากุกกุฏบรรพต ซึ่งเป็นที่ประทับของพระพุทธเจ้าถึง 7 พระองค์ในคราวเดียวกัน ด้วยความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้าเมื่อท่านได้เห็นต้นกทัมพะที่กำลังออกดอกบานสะพรั่งงดงามราวกับแสงสว่างแห่งโลก ท่านจึงเด็ดดอกไม้เหล่านั้นด้วยมือทั้งสองข้างแล้วนำไปโปรยปรายถวายเป็นพุทธบูชาแด่พระพุทธเจ้าทั้ง 7 พระองค์ด้วยจิตที่เลื่อมใส

ผลบุญจากการกระทำอันเป็นมหากุศลในครั้งนั้นส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลตลอดระยะเวลาอันยาวนาน ดังนี้:

• วิบากแห่งบุญ: ตลอด 94 กัปที่ผ่านมา ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย เสวยสุขอยู่ในสุคติภูมิอย่างต่อเนื่อง
• สมบัติในอดีต: ในช่วง 92 กัปก่อนหน้านี้ ท่านได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงสมบูรณ์ด้วยรัตนะ 7 ประการ มีพลานุภาพมาก ครอบครองแผ่นดินด้วยความรุ่งเรือง
• ความสำเร็จในปัจจุบัน: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 สามารถทำหน้าที่ของพระพุทธศาสนาได้สำเร็จสมบูรณ์ตามคำสอนของพระสัมมาสัมพุทธเจ้า

เรื่องราวของพระกทัมพปุปผิยเถระนี้แสดงให้เห็นถึงอานุภาพของการทำความดี แม้จะเป็นการบูชาด้วยดอกไม้เพียงชั่วขณะ แต่หากกระทำด้วยความเลื่อมใสในพระพุทธเจ้า ย่อมเป็นเหตุปัจจัยให้ผู้นั้นพ้นจากความทุกข์ ได้รับความสุขทั้งในทางโลกคือโภคสมบัติ และทางธรรมคือการบรรลุถึงพระนิพพานในที่สุด