อิสิมุคคทายกเถราปทาน

อิสิมุคคทายกเถราปทาน เป็นเรื่องราวที่พระเถระผู้มีนามว่า อิสิมุคคทายกเถระ ได้กล่าวถึงบุพกรรมของท่านในอดีตชาติ ซึ่งเป็นเหตุให้ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ในกาลต่อมา โดยเนื้อหาเริ่มต้นจากการที่ท่านได้มีโอกาสพบเห็น พระปทุมุตตรพุทธเจ้า ผู้ทรงส่องสว่างดุจพระอาทิตย์ที่กำลังอุทัยและทรงพระรัศมีอันรุ่งเรือง ท่านเกิดความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้า จึงได้น้อมนำเอา ผลอิสิมุคคะ (ผลไม้ชนิดหนึ่ง) มาบดรวมกับ น้ำผึ้ง อันสะอาดบริสุทธิ์ ถวายแด่พระพุทธองค์ในขณะที่พระองค์ประทับอยู่บนปราสาท

จากบุญกุศลอันยิ่งใหญ่นั้น ท่านได้แสดงให้เห็นถึงอานิสงส์ของการถวายทานด้วยจิตที่เลื่อมใสและการสะสมบุญบารมีไว้ดีแล้ว ดังนี้

• อานิสงส์แห่งบุญ: ด้วยจิตที่เลื่อมใสและมูลแห่งกุศลที่ได้สั่งสมมา ทำให้ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลยตลอดระยะเวลาหนึ่งแสนกัป
• ความเป็นใหญ่: ในช่วงสี่หมื่นกัปก่อนหน้านี้ ท่านได้เสวยสุขสมบัติเป็น พระเจ้าจักรพรรดิ ผู้มีพระนามว่า อิสิมุคคะ ถึง 38 ครั้ง
• การบรรลุธรรม: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้สำเร็จเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานใน ปฏิสัมภิทา 4 อันเป็นผลจากการทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้าจนถึงที่สุด

สรุปใจความสำคัญของพระสูตรนี้คือการเน้นย้ำถึง อานุภาพแห่งการถวายทาน ที่ทำด้วยความศรัทธาต่อพระพุทธเจ้า แม้จะเป็นเพียงสิ่งของเล็กน้อยแต่หากกระทำด้วยจิตที่เลื่อมใสบริสุทธิ์ ย่อมส่งผลให้บุคคลนั้นได้รับความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ตลอดจนเป็นปัจจัยสำคัญที่เกื้อหนุนให้ถึงพร้อมด้วยมรรคผลนิพพานในที่สุด