โถมกเถราปทาน

โถมกเถราปทาน เป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้มีบุญญาธิการอันยิ่งใหญ่จากการกล่าวสรรเสริญพระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยในอดีตกาลสมัยพระพุทธเจ้าพระนามว่า วิปัสสี พระเถระรูปนี้ได้มีโอกาสฟังธรรมเทศนาของพระองค์ในเทวโลก เมื่อได้ฟังแล้วเกิดความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้า จึงได้กล่าวถ้อยคำสรรเสริญพระพุทธองค์ด้วยจิตที่เบิกบานว่า "ข้าแต่ท่านบุรุษอาชาไนย ข้าพเจ้าขอนอบน้อมท่าน ข้าแต่ท่านบุรุษสูงสุด ข้าพเจ้าขอนอบน้อมท่าน ท่านกำลังแสดงอมตธรรมย่อมช่วยหมู่ชนให้ข้ามพ้น (จากโอฆสงสาร) ได้"

ผลแห่งการกล่าวสรรเสริญพระพุทธคุณในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลตลอดระยะเวลา 91 กัป นับจากนั้นเป็นต้นมา ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย เสวยสุขในสุคติภูมิอย่างยาวนาน จนกระทั่งในภพชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้ทรงคุณวิเศษและปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้าได้อย่างสมบูรณ์ โดยคุณธรรมที่ท่านบรรลุมีดังนี้:

• ปฏิสัมภิทา 4: ความแตกฉานในอรรถ ธรรม นิรุตติ และปฏิภาณ
• วิโมกข์ 8: ความหลุดพ้นจากกิเลสด้วยวิธีการต่างๆ
• อภิญญา 6: ความรู้ยิ่งที่เป็นไปเพื่อความสิ้นไปแห่งอาสวะกิเลส

ใจความสำคัญของพระสูตรนี้คือ การชี้ให้เห็นถึง อานิสงส์ของการกล่าวสรรเสริญพระพุทธคุณ ด้วยจิตที่เลื่อมใสศรัทธาเพียงชั่วขณะหนึ่ง แต่ผลบุญนั้นส่งผลให้นำพาชีวิตให้พ้นจากอบายภูมิและก้าวเข้าสู่กระแสแห่งพระนิพพานได้ในที่สุด ซึ่งเป็นการยืนยันว่าการกระทำที่ตั้งอยู่บนพื้นฐานของกุศลจิตและมีพระรัตนตรัยเป็นที่ตั้ง ย่อมนำมาซึ่งความสุขและความสำเร็จอันสูงสุดในสังสารวัฏ