โคสีสนิกเขปกเถราปทาน

โกสีสนิกเขปกเถราปทาน เป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงบุพกรรมของพระเถระผู้มีนามว่า โกสีสนิกเขปกเถระ ผู้ซึ่งได้รับอานิสงส์อันยิ่งใหญ่จากการกระทำบุญในอดีตชาติ โดยท่านได้เล่าถึงเหตุการณ์ในสมัยที่พระพุทธเจ้าพระนามว่า สิขีสัมมาสัมพุทธเจ้า เสด็จอุบัติขึ้นในโลก ท่านได้มีจิตศรัทธาเลื่อมใสจึงนำเอา ไม้จันทน์โกสีสะ (ไม้จันทน์ที่มีกลิ่นหอมเลิศ) ไปลาดปูเป็นอาสนะถวายแด่พระพุทธองค์ที่บริเวณประตูพระอาราม เพื่อให้พระองค์ทรงประทับพักผ่อน ด้วยกุศลเจตนาอันบริสุทธิ์นี้เอง ส่งผลให้ท่านได้รับความสุขและความเจริญในภพชาติต่อมาอย่างมหาศาล

หัวใจสำคัญของพระสูตรนี้เน้นย้ำถึง ผลแห่งการทำบุญในเนื้อนาบุญที่ดี ซึ่งพระเถระได้กล่าวสรุปถึงอานิสงส์ที่ท่านได้รับ ดังนี้:

• อานิสงส์แห่งการให้: ท่านไม่เคยรู้จักทุคติภูมิเลยตลอดระยะเวลา ๙๔ กัป นับตั้งแต่ได้ทำบุญด้วยการลาดไม้จันทน์ถวาย
• ความสุขที่ได้รับ: ท่านเพลิดเพลินกับผลแห่งกรรมดี ทั้งในแง่ของรูปสมบัติและความสุขทางกาย ซึ่งเป็นผลที่เกิดจากการถวายทานอันประณีต
• อำนาจแห่งบุญ: ในอดีตชาติ ท่านเคยได้เกิดเป็น พระเจ้าจักรพรรดิ ผู้ทรงมหิทธิฤทธิ์ ทรงนามว่า สุปติฏฐิตะ มีพาหนะเป็นม้าอาชาไนยที่รวดเร็วดุจลมพัด
• การบรรลุธรรม: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้ปฏิบัติธรรมจนบรรลุ ปฏิสัมภิทา ๔ และทำคำสอนของพระพุทธเจ้าให้สำเร็จบริบูรณ์

บทสรุปของพระสูตรนี้แสดงให้เห็นถึง อานุภาพของการทำทาน โดยเฉพาะการถวายของที่มีคุณภาพและทำด้วยจิตที่ศรัทธาต่อพระสงฆ์หรือพระพุทธเจ้า ซึ่งถือเป็น เขตบุญอันเลิศ (สุขเขต) ที่ทำให้ผู้นั้นไม่ต้องพบกับความตกต่ำ และนำไปสู่ความสำเร็จทั้งทางโลกคือฐานะอันสูงส่ง และทางธรรมคือการบรรลุอรหันตผลในที่สุด