ปทปูชกเถราปทาน

เนื้อหาของปาทปูชกเถราปทาน (บุพกรรมของพระเถระผู้บูชาด้วยการลูบไล้พระบาท) กล่าวถึงอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งที่ได้สร้างบุญบารมีอันยิ่งใหญ่กับพระพุทธเจ้าในอดีตกาล โดยท่านได้บรรยายเหตุการณ์ในอดีตว่า ในยุคสมัยที่ท่านเกิดเป็นกินนรอาศัยอยู่บนภูเขาหิมพานต์ ท่านได้มีโอกาสพบเห็นพระวิปัสสีพุทธเจ้าผู้ปราศจากกิเลสดุจพระอาทิตย์ที่เปล่งรัศมีสว่างไสว ด้วยจิตที่เลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้า ท่านจึงนำของหอมคือจันทน์และกฤษณาไปลูบไล้ที่พระบาทของพระพุทธองค์

ผลแห่งการกระทำที่เป็นกุศลกรรมในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลตลอดระยะเวลาที่เวียนว่ายตายเกิดในวัฏสงสาร โดยสรุปใจความสำคัญและอานิสงส์ของการบูชาพระบาทได้ดังนี้

• ระยะเวลาที่ส่งผล: ผลบุญนี้ส่งผลต่อเนื่องยาวนานถึง 91 กัป โดยไม่ขาดสาย
• อานิสงส์หลัก: การบูชาพระบาททำให้ท่านไม่รู้จักทุคติ (ภูมิที่ต่ำกว่ามนุษย์) ตลอดการเวียนว่ายตายเกิด
• เป้าหมายสูงสุด: ในชาติสุดท้ายท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 และได้ทำคำสอนของพระพุทธเจ้าให้สำเร็จบริบูรณ์

คำสอนหลัก: ปทปูชกเถราปทานนี้แสดงให้เห็นถึงอานุภาพของการทำจิตให้เลื่อมใสในพระพุทธเจ้า (พุทธบูชา) แม้เป็นการกระทำเพียงเล็กน้อยด้วยวัตถุธาตุที่ประณีต แต่หากกระทำด้วยความเคารพศรัทธาอย่างสูงสุด ย่อมนำพาชีวิตไปสู่สุคติภูมิและเกื้อหนุนให้ถึงซึ่งความหลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวงในที่สุด นอกจากนี้ยังเน้นย้ำถึงกฎแห่งกรรมว่า ผลของกุศลที่กระทำกับผู้ที่ควรบูชาสูงสุด ย่อมมีวิบากอันเป็นสุขที่ยั่งยืนยาวนาน