สัตตปทุมิยเถราปทาน

สัตตปทุมิยเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้มีนามว่า "สัตตปทุมิยเถระ" ซึ่งท่านได้บอกเล่าถึงบุญกุศลอันยิ่งใหญ่ที่ได้กระทำไว้ในสมัยของพระสิทธัตถพุทธเจ้า โดยในขณะนั้นท่านยังเป็นพราหมณ์ผู้ครองตนเป็นฤาษีอาศัยอยู่ ณ ริมฝั่งแม่น้ำ วันหนึ่งท่านได้ทำความสะอาดอาศรมด้วยดอกไม้ 7 ดอก ทันใดนั้นได้เห็นพระสิทธัตถพุทธเจ้าผู้มีพระฉวีวรรณดั่งทองคำกำลังเสด็จลอยผ่านทางอากาศมา ท่านเกิดความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแรงกล้า จึงรีบเข้าไปต้อนรับและโปรยปรายดอกไม้ทั้ง 7 ดอกนั้นเพื่อบูชาพระพุทธองค์ด้วยใจที่เปี่ยมด้วยความปีติ

ผลบุญจากการบูชาพระพุทธเจ้าในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลตลอดระยะเวลาที่ยาวนาน ดังนี้:

• อานิสงส์ในวัฏสงสาร: ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิ (นรก เปรต อสุรกาย สัตว์เดรัจฉาน) เลยตลอด 94 กัปที่ผ่านมา
• อานิสงส์ในเทวโลกและมนุษยโลก: ในกัปที่ 7 นับจากกัปนี้ ท่านได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ถึง 4 ครั้ง ครอบครองสมบัติจักรพรรดิ 7 ประการ มีเดชานุภาพมาก
• อานิสงส์ในปัจฉิมภพ: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้แตกฉานในปฏิสัมภิทา 4 ประการ และได้ทำกิจแห่งพระพุทธศาสนาจนสำเร็จบริบูรณ์

คำสอนหลักและหัวใจสำคัญของพระสูตรนี้ คือการชี้ให้เห็นถึง "อานิสงส์ของการบูชาพระรัตนตรัย" แม้จะเป็นเพียงการบูชาด้วยดอกไม้เพียงไม่กี่ดอก แต่หากกระทำด้วยความเลื่อมใสศรัทธาอย่างแท้จริงในพระพุทธเจ้าผู้เป็นเลิศแห่งโลก ย่อมส่งผลให้ผู้นั้นได้รับความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ตลอดจนเป็นทางนำไปสู่การหลุดพ้นจากวัฏสงสารได้ในที่สุด