ปุปผาสนทายกเถราปทาน

ปุปผาสนทายกเถราปทาน เป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้มีบุญญาธิการ ได้บำเพ็ญกุศลด้วยการถวายอาสนะดอกไม้แด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า โดยเหตุการณ์เริ่มต้นขึ้นเมื่อพระองค์มีพระฉวีวรรณผุดผ่องดั่งทองคำ รัศมีสว่างไสวดั่งพระอาทิตย์ ทรงพระนามว่า พระสิทธัตถพุทธเจ้า เสด็จดำเนินผ่านไปใกล้ที่อยู่ของท่าน

เมื่อท่านได้พบเห็นพระผู้มีพระภาคเจ้าผู้ทรงเป็นผู้ชนะมาร ท่านเกิดจิตเลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่ง จึงรีบเข้าไปต้อนรับแล้วนิมนต์พระองค์เข้าสู่ที่พัก จากนั้นได้จัดเตรียม อาสนะที่ทำด้วยดอกไม้ ถวายด้วยจิตที่บริสุทธิ์ผุดผ่อง พร้อมทั้งประนมมือน้อมถวายด้วยความเคารพสูงสุด และตั้งจิตอธิษฐานผลบุญนั้นให้เป็นปัจจัยแห่งความบริสุทธิ์ในพระศาสนา

อานิสงส์แห่งการถวายอาสนะดอกไม้นี้ส่งผลให้ท่านได้รับผลบุญมหาศาล ดังนี้:

• อานิสงส์การเกิดในสุคติภูมิ: ตลอดระยะเวลา 94 กัป นับตั้งแต่ได้ถวายอาสนะดอกไม้นั้น ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย
• ความบริสุทธิ์ทางจิต: จิตใจที่เลื่อมใสในพระพุทธเจ้าเป็นฐานสำคัญที่ทำให้ท่านขัดเกลากิเลสและบรรลุธรรมในที่สุด
• ความสมบูรณ์แห่งธรรม: ท่านได้บรรลุ ปฏิสัมภิทา 4 และวิมุตติหลุดพ้น เป็นพระอรหันต์ผู้ทำกิจในพระศาสนาสำเร็จแล้ว

บทสรุปแห่งปทานนี้แสดงให้เห็นถึง อานุภาพของการถวายทานด้วยจิตที่เลื่อมใส แม้จะเป็นเพียงการถวายอาสนะดอกไม้เล็กน้อย แต่หากทำด้วยความเคารพในพระรัตนตรัยและมีความตั้งใจแน่วแน่ ย่อมเป็นเหตุปัจจัยอันยิ่งใหญ่ที่นำพาให้ผู้ปฏิบัติถึงซึ่งความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า ตลอดจนถึงการบรรลุถึงฝั่งแห่งพระนิพพาน