อัมพปิณฑิยเถราปทาน

อัมพปิณฑิยเถราปทาน เป็นเรื่องราวในอดีตชาติของพระอัมพปิณฑิยเถระ ผู้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ โดยท่านได้กล่าวถึงเหตุการณ์ในอดีตสมัยที่เกิดเป็นพญาช้างผู้มีงางามและพละกำลังมหาศาล อาศัยอยู่ในป่าใหญ่ ในครั้งนั้นท่านได้พบกับพระสิทธัตถพุทธเจ้า จึงได้นำผลมะม่วง (อัมพปิณฑะ) ไปถวายแด่พระองค์ พระพุทธเจ้าทรงรับผลมะม่วงนั้นและเสวยในขณะที่ท่านเฝ้ามองดูด้วยจิตที่เลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่ง

ผลบุญจากการถวายผลมะม่วงและจิตที่เลื่อมใสในพระพุทธเจ้านั้น ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลในสังสารวัฏ ดังนี้:

• อานิสงส์ในเทวโลก: หลังจากจุติจากอัตภาพพญาช้าง ท่านได้ไปอุบัติในสวรรค์ชั้นดุสิต
• อานิสงส์ในมนุษยโลก: ท่านได้เสวยทิพยสมบัติและได้รับผลบุญจนได้เป็นถึงพระเจ้าจักรพรรดิผู้เปี่ยมด้วยบารมี
• การบรรลุธรรม: ในชาติสุดท้ายท่านได้เกิดมาพบพระพุทธศาสนา ได้บำเพ็ญเพียรจนสามารถกำจัดกิเลสทั้งปวง บรรลุวิชชาและปฏิสัมภิทาญาณ 4 เป็นพระอรหันต์ผู้สิ้นอาสวะกิเลส

พระอัมพปิณฑิยเถระได้กล่าวสรุปถึงผลแห่งการทำบุญในครั้งนั้นว่า ตลอดระยะเวลา 94 กัปที่ล่วงมา ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย ผลบุญที่เกิดจากการถวายทานแด่พระผู้มีพระภาคเจ้าในครั้งนั้นเป็นเหตุให้ท่านได้รับความสุขทั้งในสวรรค์และมนุษย์ จนกระทั่งถึงจุดหมายปลายทางคือพระนิพพาน เนื้อหานี้แสดงให้เห็นถึงอานุภาพของการถวายทานแก่เนื้อนาบุญอันประเสริฐ และพลังแห่งความเลื่อมใสที่ส่งผลต่อการพัฒนาจิตใจจนนำไปสู่ความหลุดพ้นจากวัฏสงสารในที่สุด