อุมาปุปผิยเถราปทาน

อุตรลิปุปผิยเถราปทาน เป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้มีบุญญาธิการอันยิ่งใหญ่จากการกระทำเพียงเล็กน้อยแต่มีผลานิสงส์มหาศาล โดยท่านได้ย้อนระลึกถึงเหตุการณ์ในอดีตสมัยที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าพระนามว่า สิกขีพุทธเจ้า เสด็จอุบัติขึ้นในโลก

ในกาลนั้น ท่านได้พบต้นไม้ใหญ่ที่เขียวชอุ่มน่าเลื่อมใส จึงเกิดจิตศรัทธาเลื่อมใสอย่างแรงกล้า ได้เก็บดอกอุตรลิ (ดอกไม้ชนิดหนึ่ง) ขึ้นมาด้วยความเคารพ แล้วนำไปบูชาโดยการวางไว้เหนือต้นพระศรีมหาโพธิ์ของพระพุทธองค์ด้วยใจที่เปี่ยมด้วยความเลื่อมใส ด้วยอานิสงส์ของการบูชาพระโพธิญาณในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับผลบุญที่ยิ่งใหญ่ตลอดการเวียนว่ายตายเกิด

• ผลานิสงส์ของการบูชา: ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลยตลอดกัปนี้ ซึ่งเป็นผลมาจากการบูชาพระโพธิญาณด้วยความเลื่อมใส
• ความสำเร็จในปัจจุบัน: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้สิ้นกิเลส มีจิตหลุดพ้นจากอาสวะทั้งปวง
• คุณธรรมพิเศษ: ท่านได้รับคุณวิเศษคือ ปฏิสัมภิทา 4 ซึ่งเป็นเครื่องยืนยันถึงความสำเร็จในการปฏิบัติธรรมตามคำสอนของพระพุทธเจ้า

บทสรุปแห่งพระสูตรนี้แสดงให้เห็นถึง อานุภาพแห่งศรัทธา แม้เพียงการกระทำที่เรียบง่ายอย่างการนำดอกไม้บูชาต้นไม้ที่เป็นสัญลักษณ์แห่งการตรัสรู้ของพระพุทธเจ้า หากกระทำด้วยใจที่บริสุทธิ์และมุ่งตรงต่อพระพุทธคุณ ย่อมส่งผลให้ผู้นั้นได้รับความสุขทั้งในโลกนี้และโลกหน้า จนกระทั่งบรรลุถึงความหลุดพ้นเป็นพระอรหันต์ในที่สุด ดังที่ท่านพระเถระได้กล่าวไว้ว่า ท่านได้ทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้าอย่างสมบูรณ์แล้ว