ปาทปีฐิยเถราปทาน

ปาทปีฐิยเถราปทาน เป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้มีบุญญาธิการอันเกิดจากการถวาย "ตั่งรองพระบาท" (ปาทปีฐะ) แด่พระพุทธเจ้า โดยพระเถระได้ย้อนรำลึกถึงเหตุการณ์ในสมัยที่ พระสุเมธสัมมาสัมพุทธเจ้า เสด็จดับขันธปรินิพพาน ท่านได้เกิดความเลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่ง จึงได้จัดสร้างตั่งรองพระบาทถวายเป็นพุทธบูชา ด้วยจิตที่เปี่ยมด้วยความโสมนัส

ผลบุญจากการกระทำอันเป็นกุศลกรรมนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาลตลอดระยะเวลาอันยาวนาน ดังนี้:

• อานิสงส์ในสวรรค์: เมื่อท่านไปอุบัติบนสวรรค์ชั้นดาวดึงส์ ทุกย่างก้าวที่ท่านเดิน จะมีตั่งทองคำปรากฏรองรับเสมอ
• อานิสงส์ในภพภูมิ: ตลอดระยะเวลา 30,000 กัปที่ผ่านมา ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย ผลบุญจากการถวายตั่งรองพระบาทนำพาแต่ความสุขมาให้
• ผลสัมฤทธิ์ในปัจจุบัน: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านสามารถกำจัดกิเลสทั้งปวงจนบรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ ผู้สิ้นอาสวะกิเลส มีความเชี่ยวชาญในปฏิสัมภิทา 4 ประการ

พระเถระได้กล่าวสรุปไว้ว่า การที่บุคคลผู้มีศรัทธาได้กระทำบุญในพระพุทธเจ้าผู้เสด็จปรินิพพานแล้วนั้น ถือเป็น "การค้าขายที่ยอดเยี่ยม" เพราะเปรียบเสมือนการลงทุนในบุญกุศลที่ให้ผลตอบแทนเป็นความสุขอย่างมหาศาล ทั้งในภพนี้และภพหน้า การที่ท่านได้บรรลุธรรมในชาตินี้ถือเป็นการปฏิบัติหน้าที่ในพระพุทธศาสนาอย่างสมบูรณ์ที่สุดแล้ว