A Question About Floods
เรื่องราวเริ่มต้นเมื่อชัมพุขาทกปริพาชกเข้าไปหาท่านพระสารีบุตรและสนทนาปราศรัยกัน เมื่อเสร็จสิ้นการสนทนา ชัมพุขาทกปริพาชกได้ถามท่านพระสารีบุตรว่า "ท่านสารีบุตรผู้มีอายุ คำว่าโอฆะ โอฆะ ดังนี้ เขากล่าวถึงอะไร โอฆะคืออะไร" ซึ่งคำถามนี้หมายถึงห้วงน้ำแห่งกิเลสที่กักขังสัตว์ไว้ในสังสารวัฏ
พระสารีบุตรได้ตอบว่า โอฆะมี ๔ อย่าง คือ
๑. กามโอฆะ: ห้วงน้ำคือกาม คือความติดใจในกามคุณทั้งหลาย.
๒. ภวโอฆะ: ห้วงน้ำคือภพ คือความอยากมี อยากเป็น หรือความพอใจในภพ.
๓. ทิฏฐิโอฆะ: ห้วงน้ำคือทิฏฐิ คือความเห็นผิดต่างๆ.
๔. อวิชชาโอฆะ: ห้วงน้ำคืออวิชชา คือความไม่รู้แจ้งในอริยสัจ ๔ หรือความไม่รู้จริง.
จากนั้น ชัมพุขาทกปริพาชกได้ถามต่อไปว่า "มีหนทางปฏิบัติเพื่อละโอฆะเหล่านั้นหรือไม่" ท่านพระสารีบุตรยืนยันว่ามีหนทางปฏิบัติเพื่อละโอฆะเหล่านั้น และหนทางนั้นก็คือ "อริยมรรคมีองค์ ๘" ได้แก่
๑. สัมมาทิฏฐิ: ความเห็นชอบ
๒. สัมมาสังกัปปะ: ความดำริชอบ
๓. สัมมาวาจา: วาจาชอบ
๔. สัมมากัมมันตะ: การงานชอบ
๕. สัมมาอาชีวะ: การเลี้ยงชีพชอบ
๖. สัมมาวายามะ: ความเพียรชอบ
๗. สัมมาสติ: สติชอบ
๘. สัมมาสมาธิ: สมาธิชอบ
เมื่อได้ฟังดังนั้น ชัมพุขาทกปริพาชกก็กล่าวชื่นชมว่า หนทางปฏิบัตินี้เป็นหนทางอันดีงาม เป็นข้อปฏิบัติอันดีงาม เพื่อการละโอฆะทั้งหลาย และเป็นสิ่งที่ควรแก่การบำเพ็ญเพียร. พระสูตรนี้จึงเน้นย้ำถึงอันตรายของโอฆะทั้งสี่ และแสดงให้เห็นว่าอริยมรรคมีองค์ ๘ เป็นหนทางเดียวที่จะนำไปสู่การข้ามพ้นจากห้วงน้ำแห่งกิเลสเหล่านี้ได้.
อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →