อุทกทายกเถราปทาน เป็นเรื่องราวของพระเถระผู้ได้รับอานิสงส์จากการถวายน้ำดื่ม โดยท่านได้ย้อนอดีตชาติเล่าถึงบุญกรรมที่ทำไว้ในสมัยของพระปทุมุตตรพุทธเจ้า ขณะที่ท่านเห็นพระพุทธเจ้าพร้อมด้วยพระสงฆ์สาวกผู้เป็นเนื้อนาบุญอันยอดเยี่ยม ท่านจึงเกิดความเลื่อมใสศรัทธาและมีจิตใจที่เบิกบาน ได้น้อมถวายน้ำดื่มบรรจุเต็มภาชนะด้วยใจที่บริสุทธิ์

ผลแห่งบุญกรรมนั้นส่งผลให้ท่านได้รับความสุขในสังสารวัฏอย่างมหาศาลตลอดหนึ่งแสนกัป ดังนี้

  • ความอุดมสมบูรณ์: ไม่ว่าท่านจะอยู่ในสถานที่ใด เช่น บนยอดเขา บนต้นไม้ ในอากาศ หรือบนพื้นดิน เมื่อใดที่ท่านมีความต้องการน้ำดื่ม น้ำนั้นจะปรากฏขึ้นแก่ท่านในทันที
  • ไม่ไปสู่ทุคติ: ด้วยอานิสงส์ของการถวายน้ำเพียงครั้งนั้น ทำให้ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลยตลอดกาลนาน
  • การบรรลุธรรม: ในชาติปัจจุบัน ท่านได้ชำระกิเลสจนหมดสิ้น บรรลุเป็นพระอรหันต์ผู้ปราศจากอาสวะกิเลส มีปฏิสัมภิทาญาณ 4 และได้ทำกิจแห่งพระพุทธศาสนาจนสำเร็จบริบูรณ์

คำสอนหลักจากพระสูตรนี้เน้นย้ำถึงอานิสงส์ของการทำทานด้วยใจที่ศรัทธา แม้จะเป็นเพียงการถวายสิ่งของที่ดูเรียบง่ายอย่างน้ำดื่ม แต่หากทำด้วยจิตที่เลื่อมใสและถวายแด่ผู้ที่เป็นเนื้อนาบุญ ย่อมส่งผลให้ได้รับอานิสงส์อันไพบูลย์ ทั้งในเรื่องความสะดวกสบายในการดำรงชีวิต ความไม่ตกต่ำในวัฏสงสาร และเป็นปัจจัยสำคัญที่เกื้อหนุนให้บรรลุถึงมรรคผลนิพพานในที่สุด

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-09-07