สัตตอุปปลมาลิกาเถริยาปทาน

เนื้อหาจาก สัตตอุปปลมาลิกาเถริยาปทาน แสดงถึงประวัติและผลบุญแห่งการบำเพ็ญกุศลของภิกษุณีรูปหนึ่ง ในอดีตชาติ ณ เมืองอรุณวตี นางเคยเป็นพระมเหสีของพระเจ้าอรุณกษัตริย์ วันหนึ่ง นางได้ถือดอกอุบลหอมทิพย์ ๗ ดอก นั่งอยู่ที่ปราสาทชั้นยอด เกิดความคิดขึ้นว่า "ดอกไม้เหล่านี้จะมีประโยชน์อะไรที่ประดับอยู่บนศีรษะของเรา สู้เรานำไปบูชาไว้ที่พระญาณอันประเสริฐของพระสัมมาสัมพุทธเจ้าไม่ได้"

เมื่อพระพุทธเจ้าเสด็จดำเนินมาพร้อมด้วยพระภิกษุสงฆ์ นางจึงประคองดอกอุบลทั้ง ๗ ดอกนั้นบูชาด้วยจิตใจที่เลื่อมใสยิ่ง ดอกไม้นั้นได้ลอยขึ้นไปค้างอยู่เหนือพระเศียรของพระพุทธองค์ กลายเป็นเพดานบังสุริยุปราชกาล ผลแห่งบุญจากการบูชาพระพุทธเจ้าด้วยดอกอุบล ๗ ดอกนี้ ส่งผลให้นางได้รับอานิสงส์อันยิ่งใหญ่ในวัฏสงสาร ดังนี้:

• ความสุขในเทวโลก: ได้เป็นอัครมเหสีของพระอินทร์ผู้เป็นราชาแห่งเทวดาถึง ๗๗ ครั้ง มีความสุขและเป็นใหญ่ในทุกหนทุกแห่ง
• ความสุขในมนุษยโลก: ได้เป็นอัครมเหสีของพระเจ้าจักรพรรดิถึง ๖๓ ครั้ง เป็นผู้ที่ชนทั้งหลายเชื่อฟังและอยู่ในโอวาท
• ลักษณะและกลิ่นกาย: มีผิวพรรณวรรณะผ่องใสและมีกลิ่นหอมฟุ้งดุจดอกอุบล ไม่เคยรู้จักความทุพพลภาพหรือความเศร้าหมองเลย
• ความสำเร็จทางธรรม: เป็นผู้เชี่ยวชาญในโพธิปักขิยธรรม ได้แก่ อิทธิบาท ๔, โบชฌงค์ ๗, สติปัฏฐาน ๔, สัมมัปปธาน ๔ และบรรลุอภิญญาปารมี

ในชาติปัจจุบันนี้ พระเถริยาปทานได้กล่าวสรุปว่า นางได้ทำลายกิเลสทั้งปวง สิ้นอาสะวะแล้ว บรรลุวิชาความรู้ขั้นสูง เช่น ปฏิสัมภิทา ๔ และความหลุดพ้นอันเกษมจากโยคะ เป็นการประกาศถึงผลานิสงส์อันไพศาลของการบูชาพระพุทธเจ้าด้วยจิตอันบริสุทธิ์ ซึ่งนำพาจิตวิญญาณสู่ความพ้นทุกข์ในที่สุด