โมทกทายิกาเถริยาปทาน

โมทกทายิกาเถริยาปทาน เป็นเรื่องราวของพระโมทกทายิกาเถรี ที่ได้บอกเล่าถึงอดีตชาติและหนทางแห่งการบรรลุธรรมของตนเอง โดยในอดีตกาล ในเมืองพันธุมดี นางเคยเกิดเป็นหญิงตักน้ำ (คุมภทาสี) วันหนึ่งในระหว่างที่กำลังถือส่วนแบ่งของตนและเดินทางไปตักน้ำ นางได้พบพระสงฆ์รูปหนึ่งผู้มีจิตสงบระงับและตั้งมั่น ด้วยจิตใจที่เลื่อมใสและเบิกบาน นางจึงได้ถวายขนมโมทกะ (ขนมต้ม) จำนวน 3 ก้อนแด่พระภิกษุรูปนั้น

ผลบุญจากการถวายทานด้วยจิตอันบริสุทธิ์และการตั้งเจตนาที่ดีงามนั้น ส่งผลให้นางได้รับอานิสงส์ที่ยิ่งใหญ่ตลอด 91กัป ดังนี้

• ไม่เคยไปเกิดในทุคติ (วินิปาต) เลย
• เสวยสมบัติทั้งในมนุษย์และสวรรค์จนครบถ้วน
• เป็นเหตุปัจจัยสำคัญที่ทำให้นางได้รับผล "อะจะลปะทัง" คือพระนิพพานอันเป็นบทบาทที่ไม่หวั่นไหว

ในชาติปัจจุบัน พระเถรีได้บรรลุถึงเป้าหมายสูงสุดแห่งพรหมจรรย์ โดยมีหลักธรรมคำสอนที่สำคัญสรุปได้ดังนี้:

• การทำลายกิเลส: สามารถเผาผลาญกิเลสทั้งปวงให้หมดสิ้นไป และเป็นผู้ไม่มีอาสวะ (กิเลสเครื่องเศร้าหมอง)
• การบรรลุธรรม: ถึงพร้อมด้วยปฏิสัมภิทา 4 (ความแตกฉานในอรรถ ธรรม นิรุตติ และปฏิภาณ)
• การปฏิบัติกิจในพระพุทธศาสนา: ได้ทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้าสำเร็จลุล่วงด้วยดี และเป็นการมาสู่ความสำเร็จอันประเสริฐ (สวากตัม)