เอกาสนทายิกาเถริยาปทาน

เอกāsanadāyikātherīapadāna (ทานบารมีจากการถวายอาสนะ) เป็นพระคาถาประวัติของภิกษุณีรูปหนึ่ง ในอดีตชาติ ณ นครหังสวดี นางได้ถวายอาสนะที่ปูลาดด้วยเครื่องปูลาดอย่างดีแด่พระพระสัมมาสัมพุทธเจ้าหรือพระปัจเจกพุทธเจ้าผู้เสด็จดำเนินมากลางแดดจ้า ด้วยจิตใจที่เลื่อมใสและยินดีเป็นอย่างยิ่ง พร้อมทั้งประחיបัติน้ำทักษิโณทกถวายภัตตาหารตามกำลัง ผลบุญจากการถวายอาสนะในครั้งนั้นส่งผลให้ท่านได้รับอานิสงส์อันไพศาลตลอดกาลนาน

อานิสงส์และความสุขที่ได้รับจากการถวายอาสนะ มีรายละเอียดดังนี้:

• ความสุขในเทวโลกและมนุษยโลก: ไม่เคยรู้จักทุคติภพ เวียนว่ายตายเกิดเพียง 2 ภพภูมิ คือ เทวดาและมนุษย์ และเกิดในตระกูลสูงคือกษัตริย์และพราหมณ์เท่านั้น
• สมบัติและบริวาร: ได้เป็นอัครมเหสีของจอมเทพถึง 80 พระองค์ และพระเจ้าจักรพรรดิ 70 พระองค์ มีวิมานทองคำและบัลลังก์ทิพย์ที่เคลื่อนที่ได้ตามปรารถนา มีนางนมและบริวารคอยดูแลปรนนิบัติอย่างสุขสบายโดยไม่มีความบกพร่องในโภคทรัพย์
• ความไร้ทุกข์: ไม่รู้จักความเสียใจ ความเร่าร้อนใจ หรือความเศร้าหมองผิวพรรณ

ในชาติปัจจุบันนี้ ซึ่งเป็นชาติสุดท้าย ท่านได้สละราชสมบัติด้านทางโลกออกบวชเป็นบรรพชิต บรรลุธรรมขั้นสูงสุด กำจัดกิเลสทั้งปวงได้สิ้นเชิง เป็นพระอรหันต์ผู้ข้ามพ้นอาสวะกิเลส มีความเชี่ยวชาญในปฏิสัมภิทา 4 และได้ปฏิบัติตามคำสอนของพระพุทธเจ้าอย่างสมบูรณ์