Adhammavagga

อธัมมวรรค

Not the Teaching

ข้อมูล อธัมมวรรค
พระไตรปิฎกเล่มที่ 20
นิกายอังคุตรนิกาย
ผู้แสดงธรรมพระพุทธเจ้า
ผู้ฟังหมู่ภิกษุ
สถานที่พระเชตวัน กรุงสาวัตถี
อ่านพระสูตรอธัมมวรรค →

สรุปเนื้อหา อธัมมวรรค

พระสูตรใน อธัมมวรรค (uid: an1.140-149) เป็นชุดพระสูตรที่เน้นย้ำถึงความสำคัญของการจำแนกและอธิบายธรรมวินัยได้อย่าง ถูกต้องแท้จริง โดยแสดงให้เห็นถึงผลลัพธ์อันเป็นกุศลอย่างยิ่งของการรักษาความบริสุทธิ์ของพระพุทธศาสนาผ่านการบอกกล่าวสิ่งที่จริงตามที่เป็นจริง

ใจความสำคัญของพระสูตรชุดนี้แบ่งออกเป็นสองส่วนหลัก:

  • การจำแนกธรรมและอธรรม (พระสูตรที่ 140-141)

    พระสูตรที่ 140-141 กล่าวถึงภิกษุผู้อธิบายสิ่งที่ ไม่ใช่คำสอน ว่าไม่ใช่คำสอน (อธรรม) และสิ่งที่ เป็นคำสอน ว่าเป็นคำสอน (ธรรม) ในแต่ละกรณี การกระทำเช่นนี้ถือเป็นการกระทำเพื่อประโยชน์และความสุขของปวงชน เพื่อประโยชน์สุขของเทพและมนุษย์ และทำให้ภิกษุนั้นได้รับบุญมาก อีกทั้งยังเป็นการช่วย ทำให้พระสัทธรรมตั้งมั่นอยู่ สืบไป

  • การจำแนกวินัยและอวินัย ตลอดจนพุทธวจนะและพุทธจริยา (พระสูตรที่ 142-149)

    พระสูตรที่ 142-149 ขยายความครอบคลุมไปถึงการจำแนกและอธิบายในประเด็นสำคัญอื่น ๆ ดังนี้:

    • สิ่งที่ ไม่ปรากฏในพระวินัย ว่าไม่ปรากฏในพระวินัย และสิ่งที่ ปรากฏในพระวินัย ว่าปรากฏในพระวินัย
    • สิ่งที่ พระตถาคตไม่ได้ตรัสไว้ ว่าไม่ได้ตรัสไว้ และสิ่งที่ พระตถาคตตรัสไว้แล้ว ว่าตรัสไว้แล้ว
    • สิ่งที่ พระตถาคตไม่ได้ประพฤติ ว่าไม่ได้ประพฤติ และสิ่งที่ พระตถาคตประพฤติแล้ว ว่าประพฤติแล้ว
    • สิ่งที่ พระตถาคตไม่ได้บัญญัติ ว่าไม่ได้บัญญัติ และสิ่งที่ พระตถาคตบัญญัติแล้ว ว่าบัญญัติแล้ว
    ในทุกกรณีข้างต้น พระสูตรย้ำว่าภิกษุผู้กระทำเช่นนี้ย่อมเป็นผู้กระทำเพื่อ ประโยชน์สุขของหมู่ชน ได้รับ บุญมาก และ ทำให้พระสัทธรรมดำรงอยู่ อย่างมั่นคง

โดยสรุป อธัมมวรรคนี้สอนให้เห็นถึงคุณค่าอันใหญ่หลวงของ ความซื่อตรงและความแม่นยำ ในการถ่ายทอดและรักษาพระธรรมวินัย ไม่ว่าจะเป็นการยืนยันสิ่งที่ถูกต้อง หรือการปฏิเสธสิ่งที่ผิดพลาด ล้วนเป็นการกระทำที่เป็นไปเพื่อความรุ่งเรืองของพระพุทธศาสนา เพื่อประโยชน์สุขอย่างยั่งยืนของสรรพสัตว์ และเป็นการสั่งสมบุญกุศลอันไพศาลแก่ผู้ปฏิบัติ

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-05-29
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka