ภยสูตร

ในภยสูตร พระพุทธเจ้าประทับอยู่ ณ พระเชตวัน กรุงสาวัตถี ได้ตรัสสอนพระภิกษุทั้งหลายเกี่ยวกับที่มาของอันตราย ภัยพิบัติ และอุปสรรคทั้งปวง

พระองค์ทรงชี้ว่า อันตราย ภัยพิบัติ และอุปสรรคทั้งหลายทั้งปวงนั้น ล้วนเกิดจากคนพาล ไม่ได้เกิดจากบัณฑิตเลยแม้แต่น้อย

พระองค์ทรงเปรียบเทียบเรื่องนี้ว่า เหมือนกับไฟที่ลุกไหม้ขึ้นจากกระท่อมที่ทำด้วยหญ้าคาหรือฟางง่ายๆ สามารถลุกลามเผาผลาญไปจนถึงเรือนยอด ซึ่งเป็นบ้านที่มีการฉาบทาดีแล้วทั้งภายในภายนอก ปราศจากช่องลม มีบานประตูปิดสนิท หน้าต่างลงกลอนไว้เป็นอย่างดี ก็ยังถูกไฟจากกระท่อมเล็กๆ นั้นเผาทำลายได้

ในทำนองเดียวกันนี้เอง ภัยทั้งปวงก็เกิดจากคนพาล นั่นแหละ ไม่ได้เกิดจากบัณฑิต

พระองค์ทรงย้ำว่า:

• คนพาล ย่อมนำมาซึ่งอันตราย ภัยพิบัติ และอุปสรรค
• ส่วน บัณฑิต ย่อมปลอดภัย ไม่นำมาซึ่งอันตราย ภัยพิบัติ และอุปสรรคใดๆ เลย

ดังนั้น พระพุทธเจ้าจึงทรงกำชับให้พระภิกษุทั้งหลายฝึกฝนตนเองเช่นนี้ว่า:

• เราจะละเว้นสิ่ง สามประการที่คนพาลเป็นที่รู้กัน ว่ายึดถือปฏิบัติ
• และเราจะน้อมรับ ประพฤติปฏิบัติตามสิ่ง สามประการที่บัณฑิตเป็นที่รู้กัน ว่ายึดถือปฏิบัติ

นี่คือแนวทางที่ควรฝึกฝน