Aññatarabrāhmaṇasutta

อัญญตรพราหมณสูตร

A Certain Brahmin

ข้อมูล อัญญตรพราหมณสูตร
พระไตรปิฎกเล่มที่ 20
นิกายอังคุตรนิกาย
ผู้แสดงธรรมพระพุทธเจ้า
ผู้ฟังพราหมณ์คนหนึ่ง
สถานที่พระเชตวัน กรุงสาวัตถี
อ่านพระสูตรอัญญตรพราหมณสูตร →

สรุปเนื้อหา อัญญตรพราหมณสูตร

พระสูตรนี้กล่าวถึงอัญญตรพราหมณ์ท่านหนึ่งเข้าเฝ้าพระผู้มีพระภาค และทูลถามถึงลักษณะของพระธรรมที่เรียกว่า “เห็นได้ด้วยตนเองในปัจจุบัน ให้ผลไม่จำกัดกาล ควรเรียกให้มาดู ควรน้อมเข้ามาในตน และวิญญูชนพึงรู้ได้เฉพาะตน” นั้นเป็นอย่างไร

พระผู้มีพระภาคทรงอธิบายว่า พระธรรมปรากฏชัดเจนในลักษณะดังกล่าวนี้ ด้วยการละ กิเลส ๓ ประการ อันเป็นสาเหตุแห่งทุกข์ ดังนี้

  • ความโลภ: บุคคลผู้ถูกความโลภครอบงำและย่ำยี ย่อมคิดเบียดเบียนตนเอง เบียดเบียนผู้อื่น หรือเบียดเบียนทั้งสองฝ่าย ทำให้เกิดทุกข์โทมนัสทางใจ แต่เมื่อใดที่ละความโลภได้แล้ว บุคคลนั้นย่อมไม่คิดเบียดเบียนใคร และไม่เสวยทุกข์โทมนัสอีกต่อไป
  • ความโกรธ: ในทำนองเดียวกัน บุคคลผู้ถูกความโกรธครอบงำ ย่อมคิดเบียดเบียนตนเอง ผู้อื่น หรือทั้งสองฝ่าย และเสวยทุกข์โทมนัสทางใจ แต่เมื่อใดที่ละความโกรธได้แล้ว บุคคลนั้นย่อมไม่คิดเบียดเบียน และไม่เสวยทุกข์โทมนัสอีกต่อไป
  • ความหลง: และเช่นกัน บุคคลผู้ถูกความหลงครอบงำ ย่อมคิดเบียดเบียนตนเอง ผู้อื่น หรือทั้งสองฝ่าย และเสวยทุกข์โทมนัสทางใจ แต่เมื่อใดที่ละความหลงได้แล้ว บุคคลนั้นย่อมไม่คิดเบียดเบียน และไม่เสวยทุกข์โทมนัสอีกต่อไป

พระพุทธองค์ทรงสรุปว่า ด้วยเหตุนี้แล พระธรรมจึงเป็นสิ่งที่เห็นได้ด้วยตนเองในปัจจุบัน ให้ผลไม่จำกัดกาล ควรเรียกให้มาดู ควรน้อมเข้ามาในตน และวิญญูชนพึงรู้ได้เฉพาะตน

เมื่อได้ฟังดังนี้ พราหมณ์นั้นเกิดความเลื่อมใสอย่างยิ่ง ได้กล่าวสรรเสริญพระผู้มีพระภาคว่า ทรงแสดงธรรมได้งดงาม เปรียบเหมือนหงายของที่คว่ำ เปิดของที่ปิด บอกทางแก่ผู้หลงทาง หรือตามประทีปในที่มืด จากนั้นพราหมณ์ได้ประกาศตนถึงพระรัตนตรัย คือ พระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์ เป็นที่พึ่งที่ระลึกตลอดชีวิตในฐานะอุบาสกผู้ขอถึงสรณะตลอดชีวิต

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-05-29
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka