The Donkey
คัทรภสูตร (an3.82) เปรียบเทียบการประพฤติพรหมจรรย์ที่ไม่ตั้งใจปฏิบัติด้วยอุปมาที่คมคาย เพื่อเตือนสติให้ภิกษุทั้งหลายมีความเพียรพยายามอย่างแท้จริงในการดำเนินชีวิตสมณะ
พระสูตรนี้เริ่มต้นด้วยการยกอุปมาถึง ลา ตัวหนึ่งที่เดินตามหลังโขลงโคไป โดยคิดว่า "เราก็ร้องอย่างโคได้! เราก็ร้องอย่างโคได้!" ทั้งๆ ที่รูปร่างของมันไม่เหมือนโค เสียงของมันไม่เหมือนโค และรอยเท้าของมันก็ไม่เหมือนโคเลย แต่เจ้าลานั้นก็ยังคงติดตามไปพร้อมกับความเข้าใจผิดนั้น
พระผู้มีพระภาคเจ้าทรงนำอุปมานี้มาเปรียบเทียบกับภิกษุบางรูปที่ติดตามหมู่สงฆ์ไป โดยคิดว่า "เราก็เป็นภิกษุได้! เราก็เป็นภิกษุได้!" แต่ภิกษุเหล่านั้นกลับไม่มีความ กระตือรือร้นอย่างแรงกล้า ในการศึกษาและปฏิบัติตามการฝึกฝนในหลักไตรสิกขาอันเป็นสาระสำคัญของพุทธศาสนา ได้แก่
แม้จะขาดความกระตือรือร้นและแก่นสารเช่นนี้ แต่พวกเขาก็ยังคงคิดว่าตนเป็นภิกษุเช่นเดียวกับผู้อื่น
ดังนั้น เพื่อให้สมกับความเป็นสมณะที่แท้จริง พระพุทธองค์จึงทรงกำชับให้ภิกษุทั้งหลายสำเหนียกและฝึกฝนตนเองว่า: "เราจักเป็นผู้มีความ กระตือรือร้นอย่างแรงกล้า ในการศึกษาและปฏิบัติตามไตรสิกขาอันได้แก่ อธิศีล อธิจิต และอธิปัญญา" พระสูตรนี้จึงเน้นย้ำถึงความสำคัญของการปฏิบัติตามหลักธรรมอย่างจริงจังและเต็มใจ เพื่อให้การประพฤติพรหมจรรย์เป็นไปอย่างมีคุณค่าและบรรลุเป้าหมายสูงสุด ไม่ใช่เพียงแค่การสวมผ้ากาสาวพัสตร์ตามหมู่คณะเท่านั้น
อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →