อสุจิสูตร

อสุจิสูตร (AN 3.149) เป็นพระสูตรที่ว่าด้วยเหตุแห่งการไปสู่ภพภูมิที่ต่างกันอย่างชัดเจน โดยพระพุทธองค์ทรงเปรียบเทียบผลของการกระทำในฐานะสิ่งที่นำพาบุคคลไปสู่ที่หมายราวกับมีผู้จับวางไว้ ซึ่งเน้นย้ำถึง กฎแห่งกรรม ที่ส่งผลโดยตรงต่อชีวิตในปรโลก ทั้งในทางที่เสื่อมและทางที่เจริญ

หลักธรรมในพระสูตรนี้สามารถแบ่งออกเป็น 2 แนวทางหลักตามการกระทำของบุคคล ดังนี้:

• ผู้ที่ไปสู่นรก (ทุคติ): คือผู้ที่ประกอบด้วย 3 ประการ ได้แก่ มีกายกรรมชั่ว วจีกรรมชั่ว และมโนกรรมชั่ว การกระทำเหล่านี้เปรียบเสมือนการถูกนำตัวไปทิ้งไว้ในนรกด้วยผลแห่งบาปที่ตนได้ก่อไว้เอง
• ผู้ที่ไปสู่สวรรค์ (สุคติ): คือผู้ที่ประกอบด้วย 3 ประการ ได้แก่ มีกายกรรมบริสุทธิ์ วจีกรรมบริสุทธิ์ และมโนกรรมบริสุทธิ์ การกระทำอันเป็นกุศลเหล่านี้เปรียบเสมือนการถูกนำตัวไปประดิษฐานไว้ในสวรรค์ด้วยผลแห่งบุญที่ตนได้สั่งสมมา

คำสอนหลัก ของพระสูตรนี้คือการชี้ให้เห็นว่า "กรรมเป็นแดนเกิด" และเป็นตัวกำหนดทิศทางของชีวิตอย่างหลีกเลี่ยงไม่ได้ ไม่มีการอ้อนวอนหรือเหตุปัจจัยภายนอกใดที่จะมาตัดสินชะตากรรมได้ดีเท่ากับการกระทำของตนเอง ความบริสุทธิ์ทางกาย วาจา และใจ จึงเป็นปัจจัยสำคัญที่สุดในการสร้างหนทางสู่ความสุขความเจริญ ในขณะที่ความไม่บริสุทธิ์ในทวารทั้งสามย่อมนำไปสู่ความทุกข์ทรมานอย่างไม่มีทางหลีกเลี่ยง