กุลทูสกสิกขาบท

พระบัญญัติ: ก็ ภิกษุอยู่อาศัยหมู่บ้านหรือนิคมแห่งใดแห่งหนึ่ง ประทุษร้าย ตระกูล มีความประพฤติเลวทราม ความประพฤติเลวทรามของเธอ เขาได้เห็นและได้ยินกันทั่ว ตระกูลทั้งหลายที่เธอประทุษร้าย เขาก็ได้เห็นและได้ยินกันทั่ว ภิกษุนั้นอันภิกษุทั้งหลายพึงว่ากล่าวตักเตือนอย่างนี้ว่า “ท่านประทุษร้ายตระกูล ประพฤติเลวทราม ความประพฤติเลวทรามของท่าน เขาได้เห็นและได้ยินกันทั่ว ตระกูลทั้งหลายที่ท่านประทุษร้าย เขาก็ได้เห็นและได้ยินกันทั่ว ท่านจงออก จากอาวาสนี้ อย่าอยู่ที่นี้” และภิกษุนั้นอันภิกษุทั้งหลายว่ากล่าวตักเตือนอยู่อย่างนี้ ก็โต้ตอบภิกษุทั้งหลายว่า “พวกภิกษุลำเอียงเพราะความพอใจ ลำเอียงเพราะ ความขัดเคือง ลำเอียงเพราะความหลง และลำเอียงเพราะความกลัว ขับภิกษุ บางรูป ไม่ขับบางรูป เพราะอาบัติอย่างเดียวกัน” ภิกษุนั้นอันภิกษุทั้งหลายว่า กล่าวตักเตือนอย่างนี้ว่า “ท่านอย่าพูดอย่างนั้น ภิกษุทั้งหลายไม่ลำเอียงเพราะ ความพอใจ ไม่ลำเอียงเพราะความขัดเคือง ไม่ลำเอียงเพราะความหลง และ ไม่ลำเอียงเพราะความกลัว ท่านประทุษร้ายตระกูล ประพฤติเลวทราม ความ ประพฤติเลวทรามของท่าน เขาได้เห็นและได้ยินกันทั่ว ตระกูลทั้งหลายที่ท่าน ประทุษร้าย เขาก็ได้เห็นและได้ยินกันทั่ว ท่านจงออกจากอาวาสนี้ อย่าอยู่ ที่นี้” ภิกษุนั้นอันภิกษุทั้งหลายว่ากล่าวตักเตือนอยู่อย่างนี้ ก็ยังยกย่องอยู่ อย่างนั้น ภิกษุนั้นอันภิกษุทั้งหลายพึงสวดสมนุภาสน์จนครบ ๓ ครั้งเพื่อให้ สละเรื่องนั้น ถ้าเธอกำลังถูกสวดสมนุภาสน์กว่าจะครบ ๓ ครั้ง สละเรื่องนั้นได้ นั่นเป็นการดี ถ้าเธอไม่สละ เป็นสังฆาทิเสส

ตัวอย่าง:

• ภิกษุผู้พยายามประทุษร้ายตระกูล ตักเตือนไม่ฟัง สงฆ์สวดสมนุภาสน์จบกรรมวาจา 3 ครั้ง ต้องอาบัติสังฆาทิเสส

ไม่ครบองค์เป็นอาบัติรองลงมา:

• ภิกษุผู้พยายามประทุษร้ายตระกูล ตักเตือนไม่ฟัง สงฆ์สวดสมนุภาสน์จบญัตติ ต้องอาบัติทุกกฏ
• ภิกษุผู้พยายามประทุษร้ายตระกูล ตักเตือนไม่ฟัง สงฆ์สวดสมนุภาสน์จบกรรมวาจา 2 ครั้ง ต้องอาบัติถุลลัจจัย

อนาบัติ (ไม่เป็นอาบัติ):

• ภิกษุผู้ยังไม่ถูกสวดสมนุภาสน์
• ภิกษุผู้ยอมสละ
• ภิกษุวิกลจริต
• ภิกษุมีจิตฟุ้งซ่าน
• ภิกษุกระสับกระส่ายเพราะเวทนา
• ภิกษุต้นบัญญัติ