อัตตกามปาริจริยสิกขาบท

พระบัญญัติ: ภิกษุใดถูกราคะครอบงำแล้ว มีจิตแปรปรวน กล่าวสรรเสริญ การบำเรอความใคร่ของตนต่อหน้ามาตุคาม ด้วยคำที่พาดพิงเมถุนว่า “น้องหญิง หญิงใดบำเรอผู้ประพฤติพรหมจรรย์ ผู้มีศีลมีกัลยาณธรรมเช่นเราด้วยธรรมนั่น การบำเรอนี้ของหญิง นั้นเป็นการบำเรอชั้นยอด” เป็นสังฆาทิเสส

ตัวอย่าง:

• ภิกษุมีความกำหนัด กล่าวให้ผู้หญิงถวายเมถุนธรรม ต้องอาบัติสังฆาทิเสส

ไม่ครบองค์เป็นอาบัติรองลงมา:

• ภิกษุไม่แน่ใจว่าเป็นหญิง มีความกำหนัด กล่าวสรรเสริญการบำเรอความใคร่ของตนต่อหน้าหญิง ต้องอาบัติถุลลัจจัย
• ภิกษุสำคัญว่าเป็นบัณเฑาะก์ มีความกำหนัด กล่าวสรรเสริญการบำเรอความใคร่ของตนต่อหน้าบัณเฑาะก์ ต้องอาบัติถุลลัจจัย
• ภิกษุไม่แน่ใจว่าเป็นบัณเฑาะก์ มีความกำหนัด กล่าวสรรเสริญการบำเรอความใคร่ของตนต่อหน้าบัณเฑาะก์ ต้องอาบัติทุกกฏ
• ภิกษุสำคัญว่าเป็นชาย มีความกำหนัด กล่าวสรรเสริญการบำเรอความใคร่ของตนต่อหน้าบัณเฑาะก์ ต้องอาบัติทุกกฏ
• ภิกษุสำคัญว่าเป็นหญิง มีความกำหนัด กล่าวสรรเสริญการบำเรอความใคร่ของตนต่อหน้าบัณเฑาะก์ ต้องอาบัติทุกกฏ
• ภิกษุสำคัญว่าเป็นชาย มีความกำหนัด กล่าวสรรเสริญการบำเรอความใคร่ของตนต่อหน้าชาย ต้องอาบัติทุกกฏ
• ภิกษุสำคัญว่าเป็นหญิง มีความกำหนัด กล่าวสรรเสริญการบำเรอความใคร่ของตนต่อหน้าชาย ต้องอาบัติทุกกฏ

อนาบัติ (ไม่เป็นอาบัติ):

• ภิกษุกล่าวให้บำรุงด้วยจีวร บิณฑบาต เสนาสนะ และบริขารคือยารักษาโรค
• ภิกษุวิกลจริต
• ภิกษุต้นบัญญัติ