โภชนทานสูตร (อังคุตตรนิกาย ปัญจกนิบาต) เป็นพระสูตรที่แสดงถึงอานิสงส์ของการให้ทานโดยเฉพาะการให้ "อาหาร" แก่ผู้รับ ซึ่งพระพุทธเจ้าได้ทรงชี้ให้เห็นว่าการให้ทานในลักษณะนี้ไม่ได้เป็นเพียงการให้สิ่งของทั่วไป แต่เป็นการมอบสิ่งอันเป็นมงคลและเป็นคุณสมบัติพื้นฐาน 5 ประการให้แก่ผู้รับ ซึ่งส่งผลย้อนกลับมาสู่ผู้ให้ในอนาคตด้วย

เมื่อผู้ให้ได้ให้ทานด้วยอาหาร จะถือว่าได้ให้สิ่งสำคัญ 5 ประการแก่ผู้รับ ดังนี้:

  • อายุ: ช่วยให้ผู้รับมีชีวิตที่ยืนยาว
  • วรรณะ: ช่วยให้ผู้รับมีความสวยงาม ผิวพรรณผ่องใส
  • สุขะ: ช่วยให้ผู้รับมีความสุขกายสบายใจ
  • พละ: ช่วยให้ผู้รับมีกำลังวังชาและสุขภาพที่แข็งแรง
  • ปฏิภาณ: ช่วยให้ผู้รับมีความฉลาด มีไหวพริบ และมีความสามารถในการสื่อสาร

พระสูตรนี้เน้นย้ำว่า ผลแห่งการกระทำดังกล่าวจะส่งผลต่อผู้ให้โดยตรง ทั้งในฐานะมนุษย์หรือการไปเกิดในภพภูมิที่ดี (เทพยดา) ผู้ที่ให้ทานด้วยความใส่ใจและมีความฉลาดในการเลือกให้ จะได้รับผลบุญคือการเป็นผู้มีอายุยืน มีความงาม มีความสุข มีกำลัง และมีปฏิภาณโวหารเช่นเดียวกันในทุกที่ที่ได้ไปเกิด การให้ทานด้วยจิตที่เลื่อมใสในลักษณะนี้จึงถือเป็นการสร้างฐานะและคุณสมบัติอันประเสริฐให้แก่ตนเองในสังสารวัฏ

โดยสรุป ใจความสำคัญ ของพระสูตรนี้คือการชี้ให้เห็นว่า "การให้ทาน" ไม่ใช่การสูญเสีย แต่เป็นการเพาะบ่มกุศลธรรม การให้สิ่งใดแก่ผู้อื่นด้วยเจตนาที่ดี สิ่งนั้นย่อมเป็นเครื่องสนับสนุนให้ผู้ให้ได้รับคุณสมบัติเหล่านั้นเป็นการตอบแทนตามหลักแห่งกฎแห่งกรรม

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-05-31