กิมพิลสูตร

กิมพิลสูตร (Kimbila Sutta) เป็นพระสูตรที่บันทึกบทสนทนาระหว่างพระพุทธเจ้ากับท่านพระกิมพิละ ณ ป่าไผ่ เขตเมืองกิมิลา โดยมีเนื้อหาสำคัญว่าด้วยเหตุปัจจัยที่ทำให้พระสัทธรรม (คำสอนของพระพุทธเจ้า) จะดำรงอยู่ได้นานหรือเสื่อมสูญไปภายหลังจากที่พระองค์เสด็จปรินิพพานแล้ว

พระพุทธองค์ทรงชี้ให้เห็นว่า หัวใจสำคัญของการรักษาพระศาสนาไม่ใช่เพียงแค่การสืบทอดตัวอักษร แต่คือการรักษา "ความเคารพและความยำเกรง" ของพุทธบริษัททั้ง 4 ได้แก่ ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก และอุบาสิกา ต่อสิ่งที่เป็นรากฐานสำคัญของชีวิตสมณะและการปฏิบัติธรรม ดังนี้

• พระศาสดา: มีความเคารพในพระปัญญาคุณและพระธรรมวินัยของพระพุทธเจ้า
• พระธรรม: มีความใส่ใจศึกษาและปฏิบัติตามคำสอนด้วยความเคารพ
• พระสงฆ์: มีความเคารพในหมู่คณะและการอยู่ร่วมกันอย่างเป็นธรรม
• สิกขา: มีความเคารพในการฝึกฝนตนเองตามศีล สมาธิ ปัญญา
• กันและกัน: มีความเคารพต่อเพื่อนร่วมพรหมจรรย์และพุทธบริษัทรอบข้าง

หากพุทธบริษัทขาดความเคารพในหลักการข้างต้น พระสัทธรรมย่อมเสื่อมถอยและดำรงอยู่ได้ไม่นาน แต่หากพุทธบริษัททุกหมู่เหล่ารักษาความเคารพและความยำเกรงในพระรัตนตรัยและการฝึกฝนตนเองไว้อย่างมั่นคง นั่นย่อมเป็นเหตุปัจจัยสำคัญที่ทำให้ พระสัทธรรมยั่งยืน และดำรงอยู่เพื่อประโยชน์สุขแก่ชาวโลกได้ยาวนานสืบไป