ทุติยอาหุเนยยสูตร

ทุติยอาหุเนยยสูตร เป็นพระสูตรที่แสดงถึงคุณสมบัติของผู้ที่สมควรได้รับการยกย่องสูงสุดในโลก คือผู้ที่ควรแก่ของคำนับ ควรแก่การต้อนรับ ควรแก่ทักษิณา ควรแก่การทำอัญชลีกรรม และเป็นเนื้อนาบุญอันยอดเยี่ยมของโลก โดยพระพุทธองค์ทรงจำแนกคุณสมบัติของพระภิกษุผู้เปี่ยมด้วยคุณธรรมเหล่านี้ไว้ 6 ประการ ซึ่งเป็นการบรรลุถึงอภิญญา 6 อันเป็นความสามารถพิเศษขั้นสูงทางจิต ดังนี้

• อิทธิวิธะ: การแสดงฤทธิ์ได้หลากหลาย เช่น การเนรมิตกาย การเดินทะลุกำแพง การดำดิน หรือการเหาะเหินเดินอากาศด้วยร่างกายที่ฝึกฝนมาดี
• ทิพพโสต: ความสามารถในการได้ยินเสียงทิพย์และเสียงมนุษย์ ทั้งในระยะใกล้และไกลได้อย่างชัดเจน
• เจโตปริยญาณ: ความสามารถในการกำหนดรู้ใจผู้อื่น เข้าใจสภาวะจิตว่ามีราคะ โทสะ โมหะ หรือสภาวะอื่น ๆ อย่างไร
• ปุพเพนิวาสานุสติญาณ: ความสามารถในการระลึกชาติหนหลังได้มากมายหลายภพชาติ พร้อมรายละเอียดความเป็นไปในอดีต
• ทิพพจักขุ: ความสามารถในการเห็นการจุติและอุบัติของสัตว์ทั้งหลายตามกรรมที่ทำไว้ รู้แจ้งถึงเหตุปัจจัยที่ทำให้สัตว์เหล่านั้นไปสู่สุคติหรือทุคติ
• อาสวักขยญาณ: ความสามารถในการรู้แจ้งถึงความสิ้นไปแห่งอาสวกิเลส สามารถบรรลุเจโตวิมุตติและปัญญาวิมุตติอันหาอาสวะมิได้ด้วยปัญญาอันยิ่งของตนเองในปัจจุบัน

สรุปได้ว่า พระภิกษุผู้ประกอบด้วยคุณธรรมทั้ง 6 ประการนี้ คือผู้ที่ได้ผ่านการฝึกฝนจิตจนถึงขั้นสูงสุด ทั้งในด้านกำลังแห่งสมาธิและการใช้ปัญญาเพื่อความหลุดพ้นจากกิเลสทั้งปวง พระพุทธองค์จึงยกย่องว่าบุคคลเช่นนี้คือเนื้อนาบุญที่ประเสริฐที่สุด ผู้ที่ได้ทำบุญกับท่านย่อมได้รับอานิสงส์อย่างมหาศาล เพราะท่านเป็นผู้ที่บริสุทธิ์และเข้าถึงความจริงสูงสุดของชีวิตแล้ว