กิมิลสูตร

กิมิลสูตร (Kimbila Sutta) เป็นพระสูตรที่แสดงถึงเหตุปัจจัยสำคัญที่ส่งผลต่อความยั่งยืนของพระสัทธรรม โดยท่านพระกิมิละได้เข้าเฝ้าพระสัมมาสัมพุทธเจ้า ณ ป่าไม้จิกใกล้เมืองกิมิลา เพื่อทูลถามถึงเหตุผลว่าเพราะเหตุใดพระธรรมวินัยจึงตั้งอยู่ได้ไม่นาน หรือตั้งอยู่ได้ยืนยาวหลังจากที่พระพุทธองค์ปรินิพพานไปแล้ว

พระพุทธองค์ทรงตรัสตอบโดยสรุปว่า ความเสื่อมหรือความเจริญของพระสัทธรรมนั้น ขึ้นอยู่กับความเคารพยำเกรงของพุทธบริษัท 4 (ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก และอุบาสิกา) ต่อสิ่งสำคัญ 7 ประการ หากพุทธบริษัทขาดความเคารพในสิ่งเหล่านี้ ย่อมเป็นเหตุให้พระธรรมเสื่อมถอยไปโดยเร็ว แต่หากพุทธบริษัทยังคงรักษาความเคารพและความยำเกรงไว้อย่างมั่นคง พระสัทธรรมย่อมตั้งอยู่ได้ยืนยาวสืบไป

หัวใจสำคัญของคำสอนนี้คือ "ความเคารพยำเกรงในธรรม 7 ประการ" ที่พุทธบริษัทต้องยึดถือปฏิบัติ ได้แก่:

• พระศาสดา: ความเคารพในพระสัมมาสัมพุทธเจ้า
• พระธรรม: ความเคารพในคำสอนและหลักการปฏิบัติ
• พระสงฆ์: ความเคารพในหมู่สงฆ์ผู้ปฏิบัติดีปฏิบัติชอบ
• สิกขา: ความเคารพในการศึกษาและข้อปฏิบัติ
• สมาธิ: ความเคารพในความตั้งมั่นแห่งจิต
• ความไม่ประมาท: ความเคารพในความมีสติระลึกรู้อยู่เสมอ
• ปฏิสันถาร: ความเคารพในการต้อนรับและการเอื้อเฟื้อต่อกัน

สรุปได้ว่า ความยั่งยืนของพระพุทธศาสนาไม่ได้ขึ้นอยู่กับปัจจัยภายนอกเพียงอย่างเดียว แต่ขึ้นอยู่กับ "ความตั้งใจจริงและการรักษาศีลธรรม" ของพุทธบริษัทที่ต้องแสดงออกผ่านความเคารพในหลักการและแนวทางปฏิบัติที่พระพุทธองค์ทรงวางไว้ หากบริษัท 4 ยังคงรักษาความเคารพในธรรมเหล่านี้ไว้ได้ พระสัทธรรมก็จะมีความมั่นคงและเป็นประโยชน์ต่อสรรพสัตว์ต่อไปได้ตราบนานเท่านาน