อสัทธัมมสูตร

อสัทธัมมสูตร (พระสูตรว่าด้วยธรรมอันไม่เป็นกุศล) เป็นพระสูตรที่พระพุทธองค์ทรงจำแนกอกุศลธรรม 7 ประการ ซึ่งเป็นสภาวะที่บั่นทอนคุณภาพชีวิตและขัดขวางการบรรลุธรรมของผู้ปฏิบัติธรรม หากบุคคลใดปล่อยให้คุณสมบัติเหล่านี้เกิดขึ้นย่อมนำไปสู่ความเสื่อมทั้งทางโลกและทางธรรม

โดยหลักธรรมทั้ง 7 ประการที่ถือว่าเป็น "อสัทธรรม" หรือคุณธรรมที่ไม่ดีงาม มีรายละเอียดดังนี้:

• อศรัทธา (Faithless): การไม่มีความเชื่อมั่นในสิ่งที่ควรเชื่อ ไม่เลื่อมใสในคุณธรรมหรือพระรัตนตรัย
• อหิริกะ (Shameless): การไม่มีความละอายต่อการกระทำทุจริตทางกาย วาจา และใจ
• อโนตตัปปะ (Imprudent): การไม่มีความเกรงกลัวต่อผลของบาปกรรมที่จะติดตามมา
• ทุจปัญญา (Unlearned): การไม่ใฝ่เรียนรู้ ไม่ศึกษาธรรมะให้แตกฉาน
• โกสัชชะ (Lazy): ความเกียจคร้าน ขาดความเพียรพยายามในการทำความดี
• มุฐสัจจะ (Unmindful): การขาดสติ ไม่มีความระลึกรู้เท่าทันในสิ่งที่คิด พูด หรือทำ
• ทุปปัญญา (Witless): การขาดปัญญา ไม่มีความรู้แจ้งในอริยสัจ 4 หรือความผิดชอบชั่วดี

สรุปได้ว่า อกุศลธรรม 7 ประการ นี้เปรียบเสมือนเครื่องผูกมัดและเป็นตัวกั้นกางไม่ให้บุคคลเจริญก้าวหน้าในเส้นทางแห่งความดี การที่บุคคลจะพัฒนาตนเองให้เข้าสู่สภาวะที่ดีงามได้นั้น จำเป็นต้องละทิ้งคุณสมบัติเชิงลบเหล่านี้ โดยเปลี่ยนเป็นการสร้าง สัทธรรม หรือธรรมอันเป็นกุศล ได้แก่ ความศรัทธา ความละอายและเกรงกลัวต่อบาป การหมั่นศึกษาเล่าเรียน ความเพียร ความไม่ประมาท และการพัฒนาปัญญา เพื่อให้ชีวิตดำเนินไปสู่ความสุขและความหลุดพ้นจากทุกข์ทั้งปวงตามหลักคำสอนของพระพุทธศาสนา