Paṭisāraṇīyasutta

ปฏิสารณียสูตร

Reconciliation

ข้อมูล ปฏิสารณียสูตร
พระไตรปิฎกเล่มที่ 23
นิกายอังคุตรนิกาย
ผู้แสดงธรรมพระพุทธเจ้า
ผู้ฟังหมู่ภิกษุ
สถานที่
อ่านพระสูตรปฏิสารณียสูตร →

สรุปเนื้อหา ปฏิสารณียสูตร

ปฏิสารณียสูตร (อังคุตตรนิกาย อัฏฐกนิบาต) เป็นพระสูตรที่ว่าด้วยระเบียบปฏิบัติของสงฆ์ในการกำหนดโทษและแก้ไขความสัมพันธ์ระหว่างพระภิกษุกับคฤหัสถ์ โดยพระพุทธองค์ทรงวางหลักเกณฑ์ที่สงฆ์สามารถใช้ลง "ปธานียกรรม" หรือการสั่งให้พระภิกษุรูปนั้นต้องไป "ขอขมา" หรือ "ทำความเข้าใจ" เพื่อคืนดีกับคฤหัสถ์ หากภิกษุนั้นมีพฤติกรรมที่ไม่เหมาะสม 8 ประการ

หลักเกณฑ์ที่ถือเป็นเหตุให้สงฆ์ต้องสั่งให้ภิกษุไปขอขมาคฤหัสถ์ ได้แก่:

  • ขัดขวางการได้ลาภ: พยายามกีดกันไม่ให้คฤหัสถ์ได้รับผลประโยชน์หรือปัจจัยสี่
  • ก่อความเสียหาย: พยายามทำร้ายหรือเบียดเบียนคฤหัสถ์
  • ด่าว่าดูหมิ่น: ใช้ถ้อยคำหยาบคายหรือดูถูกเหยียดหยามคฤหัสถ์
  • ยุยงให้แตกแยก: ทำให้คฤหัสถ์เกิดความบาดหมางกันเอง
  • ติเตียนพระรัตนตรัย: กล่าวจาบจ้วงพระพุทธ พระธรรม และพระสงฆ์
  • ผิดคำพูด: ไม่ทำตามคำสัญญาที่ให้ไว้กับคฤหัสถ์โดยชอบธรรม

ในทางกลับกัน พระสูตรยังกล่าวถึงการ "เพิกถอนกรรม" หรือการยกเลิกบทลงโทษดังกล่าว เมื่อภิกษุรูปนั้นกลับตัวกลับใจและประพฤติตนในทางตรงกันข้ามกับข้อห้ามข้างต้น ได้แก่ การส่งเสริมลาภให้คฤหัสถ์ ไม่เบียดเบียน ไม่ด่าว่า ไม่ยุยงให้แตกแยก ไม่ติเตียนพระรัตนตรัย และรักษาคำมั่นสัญญาที่ให้ไว้

คำสอนหลักของพระสูตรนี้เน้นย้ำถึง หน้าที่และความรับผิดชอบ ของบรรพชิตที่มีต่อศรัทธาของคฤหัสถ์ การรักษาความสัมพันธ์อันดีระหว่างสงฆ์กับฆราวาสเป็นสิ่งสำคัญ เพื่อความเจริญของศาสนาและสังคม พระธรรมวินัยจึงให้อำนาจแก่หมู่สงฆ์ในการตักเตือนและดัดนิสัยผู้ที่ประพฤติเสื่อมเสีย เพื่อให้ภิกษุนั้นกลับมาประพฤติตนอยู่ในกรอบของศีลธรรมและเป็นที่เลื่อมใสศรัทธาอีกครั้ง

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-06-01

แสดงความคิดเห็น

แบ่งปันข้อสังเกต คำถาม หรือข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับปฏิสารณียสูตร

0 ความคิดเห็น
กำลังโหลดความคิดเห็น...
สารบัญพระไตรปิฎก · Tipiṭaka