กัมมนิทานสูตร

ใน กัมมนิทานสูตร (แหล่งกำเนิดแห่งกรรม) พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมแก่พราหมณ์ชานุสโสณี เพื่อชี้ให้เห็นถึงรากเหง้าหรือจุดกำเนิดของกรรมชั่วทั้งหลาย โดยพระองค์ทรงจำแนกอกุศลกรรมบถ 10 ประการ ว่าล้วนมีเหตุปัจจัยมาจากรากเหง้า 3 ประการ คือ โลภะ (ความโลภ) โทสะ (ความโกรธ) และ โมหะ (ความหลง) ซึ่งเป็นตัวผลักดันให้บุคคลกระทำบาปกรรมทางกาย วาจา และใจ

กรรมชั่วทั้ง 10 ประการ ที่มีที่มาจากความโลภ ความโกรธ และความหลง ได้แก่:

• ทางกาย: การฆ่าสัตว์, การลักทรัพย์, การประพฤติผิดในกาม
• ทางวาจา: การพูดเท็จ, การพูดส่อเสียด, การพูดคำหยาบ, การพูดเพ้อเจ้อ
• ทางใจ: ความเพ่งเล็งอยากได้ของผู้อื่น, ความพยาบาทปองร้าย, ความเห็นผิด

พระพุทธองค์ทรงสรุปให้เห็นความเชื่อมโยงว่า ความโลภ ความโกรธ และความหลง คือต้นเหตุและที่มาของกรรมทั้งปวง หากบุคคลใดสามารถละอกุศลมูลทั้ง 3 ประการนี้ให้สิ้นไปได้ ย่อมถือว่าเป็นการดับต้นตอแห่งกรรมชั่วเหล่านั้นอย่างถาวร คำสอนนี้มุ่งเน้นให้ผู้ปฏิบัติธรรมหมั่นตรวจสอบจิตใจตนเองและกำจัดกิเลสอันเป็นรากเหง้าแห่งอกุศลกรรม เพื่อการหลุดพ้นและการไม่ก่อกรรมที่ไม่เป็นกุศลต่อไป