เมตตสูตร

เมตตสูตร เป็นพระสูตรที่สอนถึงวิถีปฏิบัติเพื่อเข้าถึงความสงบสุขภายในและการแผ่เมตตาจิตที่ไม่มีประมาณแก่สรรพสัตว์ทั้งปวง โดยเนื้อหาเน้นย้ำถึงการฝึกฝนตนเองให้เป็นผู้มีความเพียบพร้อมในจริยวัตรและศีลธรรม เพื่อนำไปสู่การเป็นผู้มีจิตใจที่บริสุทธิ์และปราศจากความโกรธแค้น

หลักปฏิบัติสำคัญที่พระสูตรได้วางแนวทางไว้ ได้แก่:

• คุณสมบัติของผู้ฝึกตน: ต้องเป็นผู้มีความตรงไปตรงมา อ่อนน้อมถ่อมตน ไม่โอ้อวด สันโดษ เลี้ยงง่าย ไม่แบกภาระเกินจำเป็น มีความสำรวมในอินทรีย์ และประพฤติตนให้เป็นที่เลื่อมใสของบัณฑิต
• การเจริญเมตตาภาวนา: การแผ่ความรักความปรารถนาดีโดยไม่มีข้อยกเว้น ครอบคลุมสรรพสัตว์ทุกประเภท ไม่ว่าจะมีรูปร่างลักษณะอย่างไร หรืออยู่ไกลใกล้เพียงใด ให้ตั้งจิตเปรียบเสมือนมารดาที่ปกป้องบุตรเพียงคนเดียวด้วยชีวิต
• การรักษามโนธรรม: ไม่คิดหลอกลวงหรือดูหมิ่นผู้อื่น ไม่โต้ตอบด้วยความเกลียดชังแม้จะถูกยั่วยุ และฝึกจิตให้มีเมตตาที่ไร้ขอบเขตในทุกอิริยาบถ ไม่ว่าจะเป็นการยืน เดิน นั่ง หรือนอน

บทสรุปของพระสูตรนี้ชี้ให้เห็นว่า การปฏิบัติเช่นนี้ถือเป็นพรหมวิหารธรรมหรือการอยู่แบบประเสริฐในชีวิตปัจจุบัน หากผู้ใดสามารถปฏิบัติได้จนถึงพร้อมด้วยศีลและปัญญา ละจากความเห็นผิดและความลุ่มหลงในกามคุณได้ ย่อมเป็นผู้ดำเนินชีวิตบนหนทางแห่งความหลุดพ้นและไม่กลับมาเวียนว่ายตายเกิดในสังสารวัฏอีกต่อไป