สรุปเนื้อหาอัญญตรพราหมณวัตถุ (ขุททกนิกาย ธัมมปดคาถา)

พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เมื่อประทับ ณ พระเชตวันมหาวิหาร ทรงปรารภพราหมณ์ผู้ใจบุญคนหนึ่งในเมืองสาวัตถี ผู้ได้ทำความเกื้อกูลแก่คณะสงฆ์ด้วยความใส่ใจและสังเกตการณ์ความเป็นอยู่ของพระภิกษุสงฆ์ทีละเล็กทีละน้อย จนนำไปสู่การสร้างทานบารมีและการบรรลุธรรม

พฤติกรรมความดีที่พราหมณ์ได้กระทำโดยลำดับ มีดังนี้:

  • ถากหญ้าและเกลี่ยทราย: เห็นชายจีวรของพระภิกษุเปียกหยาดน้ำค้างและเปื้อนฝุ่น จึงทำความสะอาดและเกลี่ยทรายให้เรียบร้อย
  • สร้างมณฑปและศาลา: สังเกตเห็นพระภิกษุได้รับความลำบากจากแสงแดดกล้าและฝนพรำในเวลาห่มจีวร จึงสร้างมณฑปและศาลาเพื่อบังแดดบังฝน
  • ถวายมทาน: เมื่อสร้างศาลาแล้วเสร็จ ได้นิมนต์พระพุทธเจ้าและพระภิกษุสงฆ์มาเสวยภัตตาหารเพื่อเป็นการฉลองศาลา

เมื่อถวายทานเสร็จ พราหมณ์ได้กราบทูลเรื่องราวทั้งหมดให้พระพุทธองค์ทรงทราบ พระศาสดาจึงตรัสสอนว่า "บัณฑิตทั้งหลายทำกุศลอยู่คราวละน้อย ๆ ทุก ๆ ขณะ ย่อมนำมลทินคืออกุศลของตนออกได้โดยลำดับ" พร้อมทั้งตรัสพระคาถาเปรียบเทียบกับการทำงานของช่างทองที่ต้องหลอมและทุบทองบ่อย ๆ จึงจะสามารถกำจัดสนิมและทำเครื่องประดับได้ ในตอนท้ายแห่งการแสดงธรรม พราหมณ์ได้ดำรงอยู่ในโสดาปัตติผล และธรรมเทศนานั้นยังเป็นประโยชน์แก่มหาชนอีกด้วย

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-09-13