อักโกสกภารทวาชวัตถุ เป็นเรื่องราวของพราหมณ์ผู้หนึ่งนามว่า อักโกสกภารทวาชะ ผู้มีความโกรธแค้นเมื่อทราบข่าวว่าน้องชายของเขาได้ออกบวชในสำนักของพระพุทธเจ้า เขาจึงตามไปด่าทอและบริภาษพระพุทธองค์ด้วยถ้อยคำหยาบคายต่างๆ นานา ขณะที่พระพุทธองค์กำลังประทับอยู่ท่ามกลางพุทธบริษัท
พระพุทธองค์ทรงรับฟังด้วยความสงบ ไม่ทรงตอบโต้ด้วยความโกรธ เมื่อพราหมณ์หยุดด่าทอ พระองค์จึงตรัสถามด้วยปัญญาว่า หากพราหมณ์นำของกำนัลไปมอบให้แก่แขกผู้มาเยือน แต่แขกผู้นั้นไม่รับ ของกำนัลนั้นจะเป็นของใคร? พราหมณ์ตอบว่าเป็นของเขาเอง พระพุทธองค์จึงตรัสเปรียบเทียบว่า "การด่าทอและคำหยาบคายที่ท่านนำมาให้เรา แต่เราไม่รับเอาไว้ คำเหล่านั้นย่อมกลับไปตกอยู่กับท่านผู้ให้เอง เปรียบเสมือนเงาที่ติดตามตัวบุคคลไป"
พราหมณ์เกิดความเลื่อมใสในความอดทนและเมตตาของพระพุทธองค์ จึงขอขมาและขอบรรพชาอุปสมบทจนได้บรรลุเป็นพระอรหันต์ในที่สุด พระพุทธองค์จึงได้ตรัสพระคาถาธรรมบทที่ 399 สรุปใจความสำคัญได้ดังนี้:
สรุปได้ว่า พระธรรมเทศนานี้สอนให้เราเห็นถึงอานิสงส์ของการไม่โกรธและการมีสติ เพราะการตอบโต้ด้วยความโกรธมีแต่จะสร้างเวรภัยไม่สิ้นสุด แต่การรักษาใจให้มั่นคงดั่งแผ่นดินคือชัยชนะที่แท้จริง
อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
แสดงความคิดเห็น
แบ่งปันข้อสังเกต คำถาม หรือข้อมูลเพิ่มเติมเกี่ยวกับอักโกสกภารทวาชวัตถุ