สูกรมุขเปตวัตถุ

สูกรเปตวัตถุ เป็นเรื่องราวการสนทนาระหว่างท่านพระนารทะกับเปรตตนหนึ่ง ณ เชิงเขาคิชฌกูฏ ใกล้กรุงราชคฤห์ ซึ่งสะท้อนให้เห็นถึงผลกรรมของการประพฤติปฏิบัติทางกายและวาจาในอดีตชาติอย่างชัดเจน

ใจความสำคัญของเรื่อง: เปรตตนนี้ในอดีตชาติเคยเป็นภิกษุในศาสนาของพระกัสสปะสัมมาสัมพุทธเจ้า เป็นผู้มีความสำรวมที่ดีทางกาย แต่กลับไม่สำรวมทางวาจา ชอบด่าและปริภาษผู้อื่น ด้วยวิบากกรรมดังกล่าว เมื่อเสียชีวิตจึงต้องไปตกนรกและเสวยเศษวิบากกรรมมาเกิดเป็นเปรตที่มีกายสีทองคำอันงดงามและสว่างไสว แต่กลับมีใบหน้าเป็นสุกร (หมู)

คำสอนหลักและข้อคิดจากพระสูตร:

• โทษของการไม่สำรวมวาจา: การพูดจาไม่ดี การด่าทอ หรือทำบาปด้วยวาจา (วจีทุจริต) นำมาซึ่งความทุกข์ทรมานและวิบากกรรมอันน่าอับAาย แม้จะทำความดีทางกายไว้บ้างก็ตาม
• ความสำคัญของการควบคุมปาก: เปรตได้กล่าวเตือนท่านพระนารทะว่า "ขอท่านอย่าทำบาปด้วยปาก อย่าให้หน้าสุกรเกิดมีแก่ท่าน" เป็นการเตือนสติให้ระมัดระวังคำพูด ไม่ทำบาปทางวาจา เพื่อหลีกหนีจากผลกรรมอันชั่วร้าย

เรื่องนี้พระสัมมาสัมพุทธเจ้าได้ทรงนำมาตรัสเล่าและแสดงธรรมเพื่อประกาศโทษของวจีทุจริตและอานิสงส์ของวจีสุจริต ซึ่งเป็นประโยชน์อย่างยิ่งแก่พุทธบริษัทในการสำรวมระวังทั้งกายและวาจา