เสฏฐิปุตตเปตวัตถุ

เสฏฐิปุตตเปตวัตถุ (ว่าด้วยเรื่องเปรตที่เป็นบุตรเศรษฐี) ปรากฏในพระไตรปิฏกเล่มที่ 26 พระสุตตันตปิฎก ขุททกนิกาย เปตวัตถุ เรื่องราวนี้เป็นบทเรียนสำคัญเกี่ยวกับผลของกรรมและการทำบุญอุทิศส่วนกุศล โดยมีเนื้อหาใจความสำคัญดังนี้:

ในอดีตกาล มีบุตรเศรษฐีผู้มั่งคั่งในเมืองสาวัตถี แต่กลับเป็นผู้มีความตระหนี่ถี่เหนียว ไม่เคยให้ทาน ไม่เคยทำบุญ และมักขัดขวางผู้อื่นไม่ให้ทำบุญ เมื่อเขาสิ้นชีวิตลงด้วยบาปกรรมที่ทำไว้จึงไปอุบัติเป็น เปรต ผู้มีความหิวโหยอย่างแสนสาหัส ต้องทนทุกข์ทรมานอยู่เป็นเวลานาน ต่อมามารดาของเขาได้พบกับพระมหาโมคคัลลานะเถระ จึงได้สอบถามถึงที่อยู่ของบุตรชาย พระเถระจึงเมตตาพาไปพบกับเปรตบุตรชายตนนั้น

• สภาพความทุกข์: บุตรเศรษฐีอยู่ในสภาพน่าเวทนา ร่างกายซูบผอม ผิวพรรณหยาบกร้าน และถูกความหิวครอบงำตลอดเวลา
• เหตุแห่งการเกิดเป็นเปรต: เกิดจากความตระหนี่ในทรัพย์สมบัติ การไม่รู้จักแบ่งปัน และการห้ามปรามผู้อื่นในการทำความดี
• การช่วยเหลือ: พระมหาโมคคัลลานะได้แนะนำให้มารดาของเปรตทำบุญถวายทานแด่พระสงฆ์แล้วอุทิศส่วนกุศลให้แก่บุตรชาย

เมื่อมารดาได้ทำบุญถวายทานและอุทิศส่วนกุศลเจาะจงให้บุตรชาย บุตรชายที่เกิดเป็นเปรตนั้นก็ได้รับผลบุญทันที ทำให้เขามีความเป็นอยู่ที่ดีขึ้น ร่างกายสมบูรณ์ขึ้น และพ้นจากความทุกข์ทรมานเบื้องต้น เรื่องราวนี้จึงสรุปข้อคิดสำคัญได้ว่า ความตระหนี่เป็นหนทางไปสู่ทุคติ ในขณะที่ การให้ทานและการอุทิศส่วนกุศล เป็นช่องทางในการช่วยเหลือผู้ที่ล่วงลับไปแล้วให้พ้นจากความทุกข์ได้ หากผู้นั้นอยู่ในสถานะที่สามารถรับผลบุญได้ เป็นการย้ำเตือนให้พุทธศาสนิกชนหมั่นสั่งสมความดีและรู้จักการเสียสละเพื่อเป็นเสบียงในโลกหน้า