สัฏฐิกูฏเปตวัตถุ

สัฏฐิกูฏเปตวัตถุ เป็นเรื่องราวที่แสดงถึงวิบากกรรมอันเผ็ดร้อนของการทำร้ายผู้มีศีล โดยมีเหตุการณ์เริ่มต้นเมื่อพระมหาโมคคัลลานเถระได้พบเปรตตนหนึ่งกำลังวิ่งพล่านร้องครวญครางด้วยความทุกข์ทรมานอย่างแสนสาหัส บริเวณเขาคิชฌกูฏ เปรตตนนั้นได้เล่าสาเหตุที่ต้องมาเสวยกรรมว่า ในอดีตชาติ ตนเคยเป็นศิษย์ของบุรุษเปลี้ยผู้มีความเชี่ยวชาญในการดีดก้อนกรวด และเมื่อได้ศึกษาศิลปะดังกล่าวจนชำนาญแล้ว กลับนำไปทดลองด้วยการดีดก้อนกรวดทำร้ายศีรษะของพระปัจเจกพุทธเจ้าพระนามว่า สุเนตตะ ผู้กำลังเข้าฌานอยู่ จนพระองค์ปรินิพพาน

ด้วยบาปกรรมอันหนักหน่วงจากการประทุษร้ายพระปัจเจกพุทธเจ้า ทำให้หลังจากเสียชีวิต บุรุษผู้นั้นต้องไปตกนรกอเวจีเป็นเวลาหลายพันปี และในพุทธุปบาทกาลนี้ ได้มาเกิดเป็นเปรตที่ต้องทนทุกข์ทรมาน โดยถูก ฆ้อนเหล็ก 6,000 ดวง ตกลงมากระหน่ำทุบทำ ลายศีรษะ ซ้ำแล้วซ้ำเล่าทั้งในเวลาเช้า เวลาเที่ยง และเวลาเย็นอย่างไม่มีวันหยุดหย่อน จนกว่าจะหมดวิบากกรรม ซึ่งพระมหาโมคคัลลานเถระได้นำเรื่องนี้มากราบทูลแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า เพื่อทรงแสดงธรรมแก่พุทธบริษัท

คำสอนหลักและข้อคิดสำคัญจากพระสูตร:

• โทษของการประทุษร้ายผู้มีศีล: การทำร้ายหรือล่วงเกินพระปัจเจกพุทธเจ้า พระอรหันต์ หรือผู้มีคุณธรรมความดีงามสูงส่ง เป็นบาปกรรมหนักหน่วงที่ให้วิบากกรรมเผ็ดร้อนและยาวนาน
• กฎแห่งกรรม: ทุกการกระทำย่อมส่งผลลัพธ์ตามเหตุและปัจจัยนั้น ๆ ทำกรรมดีย่อมได้รับความสุข ทำกรรมชั่วย่อมได้รับความทุกข์ทรมาน และไม่มีผู้ใดสามารถหลบหนีหรือป้องกันผลแห่งบาปกรรมที่ตนทำไว้ได้
• ความไม่ประมาท: เรื่องราวนี้เตือนใจให้พุทธศาสนิกชนมีความสังเวช ละอายต่อบาป ไม่ประมาทในการกระทำทางกาย วาจา และใจ พร้อมทั้งมุ่งมั่นสร้างสมบุญกุศลเพื่อความสวัสดีในชีวิต