สัทธัมมัปปฏิรูปกสูตร

สัทธัมมัปปฏิรูปกสูตร เป็นพระสูตรสำคัญที่ปรากฏในสังยุตตนิกาย นิทานวรรค (SN 20.6 หรือ SN 16.13) ซึ่งพระพุทธเจ้าทรงแสดงแก่พระมหากัสสปะ ณ พระเชตวัน กรุงสาวัตถี. พระมหากัสสปะทูลถามถึงเหตุและปัจจัยที่ทำให้เมื่อก่อนมีสิกขาบทน้อย แต่มีพระอรหันต์มาก แต่ปัจจุบันมีสิกขาบทมากกลับมีพระอรหันต์น้อย.

พระพุทธเจ้าตรัสตอบว่า การที่พระสัทธรรมจะเสื่อมหายไปนั้น ไม่ได้เกิดจากภัยธรรมชาติภายนอก เช่น ธาตุดิน น้ำ ไฟ ลม แต่เกิดจากปัจจัยภายในของหมู่พุทธบริษัทเอง คือ การเกิดขึ้นของ "สัทธรรมปฏิรูป" หรือธรรมเทียมในโลก เปรียบเหมือนทองคำแท้จะไม่หายไปตราบใดที่ทองปลอมยังไม่เกิดขึ้น.

พระองค์ทรงชี้ว่า สาเหตุหลักที่ทำให้พระสัทธรรมเสื่อมหายไปมี ๕ ประการ คือ การที่ภิกษุ ภิกษุณี อุบาสก อุบาสิกา ไม่มีความเคารพ ไม่ยำเกรงในสิ่งต่อไปนี้: ๑. พระศาสดา (พระพุทธเจ้า) ๒. พระธรรม ๓. พระสงฆ์ ๔. สิกขา (การศึกษาคือไตรสิกขา: ศีล สมาธิ ปัญญา) และ ๕. สมาธิ.

ในทางตรงกันข้าม การที่พระสัทธรรมจะดำรงอยู่ต่อไปได้ยาวนาน ไม่เสื่อมหายไปนั้น ก็ด้วยเหตุ ๕ ประการที่ตรงกันข้ามกัน คือ การที่พุทธบริษัทมีความเคารพ มีความยำเกรงในพระศาสดา พระธรรม พระสงฆ์ สิกขา และสมาธิอย่างจริงจัง. พระสูตรนี้จึงเน้นย้ำความสำคัญของการปฏิบัติและทัศนคติที่ถูกต้องของพุทธบริษัทในการรักษาพระสัทธรรม.