คิชฌชาดก เป็นเรื่องราวที่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าทรงปรารภภิกษุผู้ว่ายากรูปหนึ่ง ณ พระวิหารเชตวัน โดยทรงนำเรื่องในอดีตกาลมาตรัสสอน เพื่อแสดงถึงโทษของการไม่เชื่อฟังคำตักเตือนของผู้มีพระคุณและผู้ใหญ่

ใจความสำคัญของชาดกเรื่องนี้กล่าวถึง พญาแร้งสุปัต ผู้มีร่างกายสมบูรณ์และมีกำลังมาก ได้รับเลี้ยงดูมารดาบิดาผู้ชราอยู่ที่ทางบนยอดเขาคิชฌกูฏ แม้ว่าบิดาจะเคยเตือนด้วยความหวังดีว่า หากบินไปไกลจนมองเห็นแผ่นดินมีทะเลล้อมรอบกลมประหนึ่งกงจักรแล้ว ให้รีบกลับอย่าบินเลยไปกว่านั้น มิฉะนั้นจะพบกับอันตราย แต่พญาแร้งสุปัตด้วยความชะล่าใจในกำลังของตน จึงไม่ยอมทำตามโอวาท บินล่วงเลยเขตที่เตือนจนเข้าไปสู่อำนาจของ **ลมเวรัมพวาต** ซึ่งเป็นลมกรดที่รุนแรง ทำให้ร่างแหลกละเอียดและถึงแก่ความพินาศ พร้อมทั้งบริวารที่ต้องพลอยได้รับความเดือดร้อนไปด้วย

  • ตัวละครสำคัญในอดีต: พญาแร้งสุปัต (ภิกษุผู้ว่ายากในปัจจุบัน) และพญาแร้งผู้บิดา (พระสัมมาสัมพุทธเจ้าในปัจจุบัน)
  • คำสอนหลัก: ผู้ใดไม่เชื่อฟังคำตักเตือนของผู้ใหญ่หรือผู้ที่หวังดี ย่อมประพฤติตนล่วงเกินคำสอน เปรียบเสมือนนกแร้งที่ล่วงเลยเขตปลอดภัย จนต้องประสบกับความพินาศและความเดือดร้อนในที่สุด

ดังนั้น พระองค์จึงทรงสอนให้ภิกษุรูปนั้นและพุทธศาสนิกชนทั้งหลาย เป็นผู้ว่าง่าย สอนง่าย และน้อมรับคำสั่งสอนของผู้มีพระคุณ เพื่อความสวัสดีและความเจริญก้าวหน้าในชีวิต

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-09-14