ตักกลชาดก เป็นชาดกที่แสดงถึงความกตัญญูกตเวที และโทษของการเชื่อฟังคำยุยงอันลามก โดยมีเนื้อหาเกี่ยวกับบุตรชายคนหนึ่งที่ถูกภรรยาของตนยุยงให้เนรเทศและกำจัดบิดาผู้แก่เฒ่าด้วยการนำไปฝังในป่าช้า เนื่องจากภรรยาไม่ต้องการปรนนิบัติและรู้สึกเกลียดชังบิดาของสามี

แต่เหตุการณ์ดังกล่าวได้ถูกขัดขวางโดยบุตรชายวัย 7 ขวบของตนเอง ผู้เป็นเด็กเฉียบแหลมและมีความกตัญญู กุมารน้อยได้ใช้อุบายพูดกระทบกระเทียบและเตือนสติบิดาด้วยการจำลองเหตุการณ์ขุดหลุมเตรียมฝังบิดาเช่นเดียวกันในอนาคตเมื่อบิดาแก่ชราลง ทำให้ผู้เป็นพ่อเกิดความสลดใจ ได้คิด และตระหนักถึงบาปกรรมอันหนักหน่วงของการทำปิตุฆาต

  • คุณธรรมของการเลี้ยงดูมารดาบิดา: ผู้ใดบำรุงเลี้ยงมารดาบิดาย่อมเข้าถึงสุคติ
  • โทษของการประทุษร้ายผู้มีพระคุณ: ผู้ใดเบียดเบียนมารดาบิดาย่อมเข้าถึงนรกโดยไม่ต้องสงสัย
  • ความสำคัญของปัญญา: การใช้ปัญญาและธรรมะสามารถแก้ไขสถานการณ์วิกฤตและตักเตือนผู้ใกล้ชิดให้กลับตัวเป็นคนดีได้

ในท้ายที่สุด บิดาได้กลับใจและนำบิดาแท้ ๆ กลับมาดูแลอย่างดี พร้อมทั้งจัดการลงโทษและอบรมภรรยาจนกระทั่งกลับตัวเป็นคนดี ครอบครัวทั้งหมดจึงตั้งมั่นอยู่ในความดีงาม เมื่อสิ้นชีวิตแล้วได้ไปเกิดในสวรรค์ พระพุทธองค์ทรงประชุมชาดกโดยระบุว่า กุมารผู้เป็นบัณฑิตในครั้งนั้นคือพระองค์เองในชาติก่อน

อ่านพระสูตรฉบับเต็ม →
ปรับปรุงข้อมูลล่าสุดวันที่ 2026-09-14