มหาโมรชาดก

มหาโมรชาดก เป็นเรื่องราวในอดีตกาลของพระโพธิสัตว์ที่เสวยพระชาติเป็นพญานกยูงทองผู้มีศีลบริสุทธิ์ อาศัยอยู่ในป่าหิมพานต์ โดยในแต่ละวันจะสวดพระปริตรเพื่อคุ้มครองตนเอง ทำให้พรานป่าไม่สามารถดักจับได้ตลอดระยะเวลา 7 ปี

ต่อมา นายพรานได้ใช้นกยูงตัวเมียมาล่อให้พญานกยูงทองเกิดความกำหนัดด้วยอำนาจกิเลส จนไม่สามารถสวดพระปริตรได้และติดบ่วงนายพรานในที่สุด อย่างไรก็ตาม เมื่อนายพรานเข้ามาใกล้และได้สนทนากับพญานกยูงทอง เกิดความสลดใจและได้ฟังธรรมกถา จนกระทั่งจิตใจหลุดพ้น บรรลุเป็นพระปัจเจกพุทธเจ้า ละเพศฆราวาสเป็นเพศบรรพชิต และปล่อยสัตว์ที่ถูกกักขังไว้ทั้งหมดให้เป็นอิสระ

คำสอนหลักและใจความสำคัญของสูตร:

• โทษของกิเลส: ความกำหนัดและความอยากสามารถทำลายศีลธรรมและสมาธิที่สะสมมานานให้พังทลายลงได้ในพริบตา
• อานุภาพของการฟังธรรม: การคบหาสัตบุรุษและการฟังธรรมะอันประเสริฐสามารถเปลี่ยนชีวิตปุถุชนให้เข้าสู่ทางหลุดพ้นได้
• การให้อภัยทานและการงดเว้นปาณาติบาต: การไม่เบียดเบียนชีวิตสัตว์และการให้อภัยทานย่อมนำมาซึ่งความสุขทั้งในปัจจุบันและโลกหน้า
• กฎแห่งกรรม: การกระทำย่อมมีผล กรรมดีและกรรมชั่วมีจริง และโลกหน้ามีอยู่จริง