โภชนทายกเถราปทาน

โภชนทายกเถราปทาน เป็นเรื่องราวที่กล่าวถึงอดีตชาติของพระเถระรูปหนึ่งผู้มีบุญบารมีจากการถวายภัตตาหารแด่พระพุทธเจ้า โดยในปทานนี้ท่านได้ย้อนระลึกถึงเหตุการณ์ในอดีตสมัยที่พระพุทธเจ้าพระนามว่า เวสสภู ทรงปรากฏพระองค์ด้วยความสง่างามดั่งต้นสาละหรือสายฟ้าในอากาศ ท่านมีจิตเลื่อมใสศรัทธาอย่างยิ่งจึงได้ถวายภัตตาหารแด่พระมหาฤาษีผู้เป็นเทวดาเหนือเทวดา พระพุทธองค์จึงทรงอนุโมทนาและประทานพรให้ผลบุญนั้นส่งผลแก่ท่านในภพชาติต่อๆ ไป

ผลจากการถวายทานอันบริสุทธิ์นั้น ทำให้พระเถระรูปนี้ได้รับอานิสงส์ที่ยิ่งใหญ่ตลอดกาลนาน โดยมีประเด็นสำคัญดังนี้:

• อานิสงส์แห่งการให้ทาน: การถวายภัตตาหารแด่พระพุทธเจ้าด้วยจิตที่เลื่อมใสส่งผลให้ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลยตลอด 31 กัป
• ผลบุญส่งเสริมชีวิต: ในช่วง 25 กัปที่ผ่านมา ท่านได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ทรงสมบูรณ์ด้วยรัตนะ 7 ประการ มีพระราชอำนาจและพลานุภาพมาก
• การบรรลุธรรม: ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้ปฏิบัติธรรมจนบรรลุ ปฏิสัมภิทา 4 และสำเร็จเป็นพระอรหันต์ผู้ทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้าได้สำเร็จ

เนื้อหาในพระสูตรนี้แสดงให้เห็นถึง อานุภาพแห่งทาน ที่ถวายแก่เนื้อนาบุญอันประเสริฐ ซึ่งไม่เพียงแต่จะนำพาความสุขในสังสารวัฏ ทั้งในฐานะพระเจ้าจักรพรรดิผู้มั่งคั่ง แต่ยังเป็นปัจจัยสำคัญที่เกื้อหนุนให้ท่านได้พบพระพุทธศาสนาและบรรลุวิมุตติธรรมในที่สุด ถือเป็นแบบอย่างของการสร้างบุญบารมีที่ส่งผลต่อเนื่องยาวนานนับกัปไม่ถ้วน