โสวัณณโกนตริกเถราปทาน

เนื้อหาในโสวัณณโกนตริกเถราปทาน เป็นการกล่าวถึงประวัติในอดีตชาติของพระเถระผู้มีบุญญาธิการท่านหนึ่ง ซึ่งในอดีตกาลสมัยของพระปทุมุตตรพุทธเจ้า ท่านได้เกิดเป็นกุลบุตรผู้มีความเลื่อมใสในพระพุทธองค์ เมื่อได้เห็นพระพุทธเจ้าผู้ทรงเป็นผู้ฝึกตนดีแล้ว ทรงสงบระงับและทรงเป็นมุนีผู้ยินดีในฌาน ท่านจึงเกิดศรัทธาตั้งใจทำบุญด้วยการนำน้ำใส่เต้าน้ำไปถวายแด่พระพุทธเจ้า เพื่อใช้ชำระพระบาทตามพุทธประสงค์ ด้วยอานิสงส์แห่งการถวายน้ำด้วยความเคารพอย่างสูงในครั้งนั้น ส่งผลให้ท่านได้รับผลบุญอันยิ่งใหญ่ในสังสารวัฏ

ผลบุญที่ท่านได้รับจากการถวายเต้าน้ำแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้า มีรายละเอียดดังนี้:

• เสวยทิพยสมบัติ: ได้เสวยความสุขในเทวโลกตลอด 15 กัป
• ความเป็นพระเจ้าจักรพรรดิ: ได้เกิดเป็นพระเจ้าจักรพรรดิผู้ยิ่งใหญ่ถึง 30 ครั้ง
• ผลบุญที่ติดตัวมา: แม้เกิดในภพภูมิใด ทั้งกลางวันหรือกลางคืน จะมีเต้าน้ำทองคำปรากฏอยู่เบื้องหน้าเสมอ เป็นสัญลักษณ์แห่งบุญที่ได้ทำไว้
• ความพ้นจากทุกข์: ตลอดแสนกัปที่ผ่านมา ท่านไม่เคยไปเกิดในทุคติภูมิเลย ผลบุญนี้มีอานิสงส์มหาศาลเกินกว่าที่ได้ทำเพียงเล็กน้อย

ในชาติสุดท้ายนี้ ท่านได้บรรลุธรรมเป็นพระอรหันต์ผู้สิ้นกิเลสแล้ว มีอาสวะหมดสิ้นไป สมบูรณ์ด้วยปฏิสัมภิทา 4 ท่านได้กล่าวสรุปถึงความสำเร็จในชีวิตว่า การที่ท่านได้มาบวชในพระธรรมวินัยและปฏิบัติจนบรรลุมรรคผลถือเป็นการมาดีแล้ว และได้ทำตามคำสอนของพระพุทธเจ้าอย่างสมบูรณ์ เนื้อหาพระสูตรนี้แสดงให้เห็นถึงความสำคัญของเจตนาอันบริสุทธิ์ในการทำบุญกับผู้ควรแก่การรับทักษิณาทาน ซึ่งแม้จะเป็นเพียงสิ่งของเล็กน้อย แต่เมื่อถวายแด่ท่านผู้มีคุณธรรมอันสูงส่ง ย่อมส่งผลให้ได้รับอานิสงส์มหาศาลและนำพาไปสู่ความหลุดพ้นจากวัฏสงสารในที่สุด