สีวลีเถราปทาน

เนื้อหาจาก สีวลีเถراปทาน (Sīvalittheraapadāna) เป็นเรื่องราวประวัติและบุญกรรมในอابقat (อดีตชาติ) ของพระสีวลีเถระ พระมหาสสาวกผู้เลิศด้วยลาภ โดยท่านได้เล่าถึงเหตุปัจจัยที่ทำให้ตนเองประสบความสำเร็จและได้รับลาภสักการะอย่างสูงสุดในพุทธุปบาทกาลนี้ สรุปใจความสำคัญและประเด็นหลักได้ดังนี้

• ความปรารถนาในสมัยพระพุทธเจ้าปทุมุตตระ: ในอดีตชาติเมื่อแสนกัปก่อน พระสีวลีเถระเกิดเป็นกษัตริย์ในเมืองหังสาวดี ได้สดับพระพุทธวจนะสรรเสริญพระสาวกผู้เลิศด้วยลาภ จึงถวายมหาทานแด่พระศาสดาและสงฆ์เป็นเวลา 7 วัน พร้อมทั้งตั้งความปรารถนาที่จะเป็นผู้เลิศทางด้านลาภในอนาคต
• การทำบุญในสมัยพระพุทธเจ้าวิปัสสี: ในกัปที่ 91 ก่อน ได้ร่วมทำบุญถวายนมสดและน้ำผึ้งอันหายากแด่พระสัมมาสัมพุทธเจ้าวิปัสสีและหมู่สงฆ์ ด้วยจิตอันเลื่อมใส ทำให้ได้รับผลบุญส่งผลให้เกิดในสุคติภพและมีความคล่องแคล่วในลาภสักการะ
• วิบากกรรมและชาติสุดท้าย: เคยมีกรรมในอดีตชาติที่เคยปิดประตูล้อมพระปัจเจกพุทธเจ้าหรือนักบวชไว้ ทำให้ต้องได้รับวิบากกรรมอยู่ในครรภ์มารดาถึง 7 ปี 7 วันด้วยความยากลำบาก ก่อนจะคลอดออกมาด้วยความอนุเคราะห์ของพระพุทธเจ้า และได้ออกบวชทันที
• การบรรลุธรรมและตำแหน่งเอตทัคคะ: ขณะที่กำลังปลุกผม (ปลงผม) ท่านก็ได้บรรลุเป็นพระอรหันต์ ต่อมาพระสัมมาสัมพุทธเจ้า (พระโคตมพุทธเจ้า) ทรงยกย่องประกาศว่าท่านเป็นเอตทัคคะผู้เลิศกว่าภิกษุทั้งหลายในทางผู้มีลาภมาก

พระสูตรนี้แสดงให้เห็นถึงกฎแห่งกรรมอย่างชัดเจน ทั้งผลบุญจากการถวายทานด้วยความศรัทธายิ่งใหญ่ที่ส่งผลให้ได้รับความสุขและความอุดมสมบูรณ์ในลาภผล และวิบากกรรมแม้วิบากเพียงเล็กน้อยที่เคยกระทำต่อผู้มีศีลก็ยังส่งผลให้ได้รับความทุกข์ทรมานอย่างหนักเช่นกัน ก่อนที่ในที่สุดจะหลุดพ้นจากกิเลสและบรรลุผลสำเร็จสูงสุดในพระพุทธศาสนา