อรักขิตสูตร

อรักขิตสูตรนี้ บันทึกพระธรรมเทศนาที่พระพุทธเจ้าได้ทรงแสดงแก่ท่านอนาถบิณฑิกคหบดี โดยเน้นย้ำถึงความสำคัญของการ คุ้มครองจิต ซึ่งเป็นรากฐานของการกระทำทั้งปวง อันจะนำไปสู่ผลลัพธ์ที่ดีหรือไม่ดีในชีวิตและเมื่อถึงคราวตาย

• จิตที่ไม่ได้รับการคุ้มครอง:

พระพุทธเจ้าตรัสว่า เมื่อ จิต ไม่ได้รับการคุ้มครอง ย่อมส่งผลให้ กายกรรม วจีกรรม และมโนกรรม (การกระทำทางกาย วาจา และใจ) ไม่ได้รับการคุ้มครองตามไปด้วย เมื่อกรรมเหล่านี้ไม่ได้รับการคุ้มครอง ย่อมเกิดการผุกร่อนเสียหายและเน่าเสีย บุคคลที่มีกายกรรม วจีกรรม มโนกรรมที่ผุกร่อนเน่าเสียแล้ว ย่อมไม่มี การตายที่ดี พระองค์ทรงเปรียบเทียบเรื่องนี้กับเรือนยอดที่มุงไม่ดี ยอดเรือน ขื่อ และฝาเรือนย่อมผุกร่อนเสียหายและเน่าเสียในที่สุด ฉันใด จิตที่ไม่ได้รับการคุ้มครองก็ย่อมนำไปสู่ความเสื่อมเสียและการตายที่ไม่ดีฉันนั้น

• จิตที่ได้รับการคุ้มครอง:

ในทางตรงกันข้าม เมื่อ จิต ได้รับการคุ้มครอง ย่อมส่งผลให้ กายกรรม วจีกรรม และมโนกรรม ได้รับการคุ้มครองตามไปด้วย เมื่อกรรมเหล่านี้ได้รับการคุ้มครอง ย่อมไม่เกิดการผุกร่อนเสียหายและไม่เน่าเสีย บุคคลที่มีกายกรรม วจีกรรม มโนกรรมที่ไม่ผุกร่อนเน่าเสียแล้ว ย่อมมี การตายที่ดี พระองค์ทรงเปรียบเทียบกับเรือนยอดที่มุงดี ยอดเรือน ขื่อ และฝาเรือนได้รับการคุ้มครองอย่างดี ย่อมไม่เปียกชุ่มและไม่เน่าเสีย ฉันใด จิตที่ได้รับการคุ้มครองก็ย่อมนำไปสู่ความเจริญและ การตายที่ดี ฉันนั้น

คำสอนหลักในอรักขิตสูตรจึงเน้นย้ำว่า จิต เป็นสิ่งที่สำคัญที่สุดที่ควรได้รับการปกป้องดูแล การฝึกฝนและคุ้มครองจิตให้ดี จะส่งผลให้การกระทำทุกอย่างบริสุทธิ์ ไม่นำไปสู่ความเสื่อมเสีย และนำพาชีวิตไปสู่จุดจบที่ดีงาม