สุวิทูรสูตร

สุวิทูรสูตร (อังคุตตรนิกาย จตุกกนิบาต) เป็นพระสูตรที่พระพุทธเจ้าทรงเปรียบเทียบสิ่งที่มีระยะห่างกันมากในเชิงเปรียบเทียบ โดยทรงยกตัวอย่าง 4 ประการ เพื่อชี้ให้เห็นถึงความแตกต่างที่เด่นชัดระหว่าง ธรรมของสัตบุรุษ (คนดี) กับ ธรรมของอสัตบุรุษ (คนชั่ว) ซึ่งถือเป็นระยะทางที่ไกลที่สุดในโลก

หัวข้อสิ่งที่อยู่ห่างไกลกันมากตามที่พระพุทธองค์ทรงแสดงไว้ ได้แก่:

• ท้องฟ้ากับแผ่นดิน
• ฝั่งหนึ่งของมหาสมุทรกับอีกฝั่งหนึ่ง
• ทิศที่พระอาทิตย์ขึ้นกับทิศที่พระอาทิตย์ตก
• ธรรมของสัตบุรุษกับธรรมของอสัตบุรุษ

พระพุทธองค์ทรงสรุปว่า แม้ระยะทางระหว่างท้องฟ้ากับแผ่นดิน มหาสมุทร หรือทิศตะวันออกกับทิศตะวันตก จะดูเหมือนเป็นระยะทางที่ยาวไกลมากเพียงใด แต่ก็ยังเทียบไม่ได้กับความห่างไกลระหว่าง คำสอนและการดำเนินชีวิตของคนดี กับ ของคนชั่ว โดยทรงขยายความถึงลักษณะสำคัญของบุคคลทั้งสองกลุ่มว่า:

สัตบุรุษ หรือคนดีนั้น ย่อมมีการคบหาที่เป็นหลักฐานมั่นคง มีความยั่งยืน ไม่เปลี่ยนแปลงไปตามสถานการณ์ หรือกาลเวลา ในขณะที่ อสัตบุรุษ หรือคนชั่วนั้น มีลักษณะกลับกลอก ไม่แน่นอน เชื่อถือไม่ได้ ดังนั้น ธรรมของสัตบุรุษจึงเป็นสิ่งที่ห่างไกลจากวิถีของอสัตบุรุษอย่างสิ้นเชิง การเปรียบเทียบนี้เป็นเครื่องเตือนใจให้พุทธศาสนิกชนหมั่นพิจารณาเลือกคบหากัลยาณมิตร และดำเนินชีวิตตามแนวทางของสัตบุรุษ เพื่อให้เข้าถึงธรรมที่มั่นคงและมีคุณค่าทางจิตใจอย่างแท้จริง