นิรยสูตร

นิรยสูตร (An 4.64) เป็นพระสูตรที่พระพุทธเจ้าทรงแสดงธรรมเพื่อเตือนสติให้พุทธศาสนิกชนตระหนักถึงผลแห่งการกระทำที่เป็นอกุศลกรรม โดยพระองค์ได้เปรียบเปรยว่า ผู้ใดก็ตามที่ประกอบด้วยคุณสมบัติอันเป็นบาป 4 ประการ ผู้นั้นย่อมถูกนำไปวางไว้ใน นรก ราวกับถูกนำไปส่งด้วยตนเอง ซึ่งเป็นการเน้นย้ำถึงความสัมพันธ์ที่หลีกเลี่ยงไม่ได้ระหว่างการกระทำและความทุกข์ที่จะตามมา

หลักคำสอนสำคัญที่ปรากฏในพระสูตรนี้คือการละเว้นจาก อกุศลกรรมบถ ทั้ง 4 ประการ ซึ่งถือเป็นรากฐานของความเสื่อมและนำไปสู่ทุคติภูมิ ได้แก่

• ปาณาติบาต: การฆ่าหรือเบียดเบียนชีวิตผู้อื่น
• อทินนาทาน: การถือเอาสิ่งของที่เจ้าของไม่ได้ให้ หรือการขโมย
• กาเมสุมิจฉาจาร: การประพฤติผิดในกาม หรือการละเมิดคู่ครองของผู้อื่น
• มุสาวาท: การพูดเท็จ หรือการกล่าวคำที่ไม่เป็นความจริง

พระพุทธองค์ทรงสรุปท้ายพระสูตรด้วยบทกวีที่เตือนใจว่า บัณฑิตหรือผู้มีปัญญา ทั้งหลาย ย่อมไม่สรรเสริญการกระทำดังกล่าว เพราะเป็นสิ่งที่ก่อให้เกิดโทษและทำลายความสงบสุขทั้งต่อตนเองและผู้อื่น การที่บุคคลถูกกล่าวว่า "ถูกส่งไปยังนรก" ในที่นี้ จึงไม่ได้หมายถึงการถูกลงโทษจากอำนาจภายนอก แต่หมายถึงการที่บุคคลนั้นใช้การกระทำของตนเองเป็นตัวกำหนดเส้นทางไปสู่ความทุกข์ทรมาน ดังนั้น การดำรงตนอยู่ในศีลธรรมอันดีงามจึงเป็นหนทางเดียวที่จะช่วยป้องกันตนเองจากอบายภูมิและสร้างความเป็นสิริมงคลให้แก่ชีวิต